لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤٩ - آدابي از غسل ميت

اينها سنت است به اتفاق علما.

و در نيت غسل ميت خلافست مشهور ميان علما آنست كه واجب نيست و احوط آنست كه آن كسى كه ميت را مى‌گرداند نيت بكند و آن كه آب مى‌ريزد نيز نيت كند باين عنوان كه قصد كند كه اين ميت را غسل مى‌دهم به آب سدر و كافور و قراح از جهت رضاى الهى و غسل سدر را بدهد و در وقت غسل كافور قصد آن كند للّه تعالى و هم چنين در قراح و جمع نيت در غسل او از اين جهت است كه اكثر علما هر سه را يك غسل مى‌دانند و جمعى سه غسل پس بنا بر اين نحو نيت كردن از خلاف بيرون مى‌آيد.

و اما آن كه ميت را سه غسل مى‌دهند به سدر و كافور و قراح پس دلالت مى‌كند بر آن روايات صحيحه و كالصحيحه بسيار و كسى خلاف نكرده است مگر سلار و قول او ضعيف است و هم چنين خلافى نيست در ترتيب ميان غسلها و ترتيب در ميان اعضا و از بعضى نقل كرده‌اند كه ترتيب مستحب است و اين قول نيز ضعيف است بلكه هر حديثى كه وارد است در غسل ترتيب نيز در آن هست مگر نادرى.

و آن كه ذكر كرده است كه از سر تا پا بشويد در جانب راست و چپ در حديث كاهلى واقع شده است و در حديث يونس از نصف سر تا پا واقع شده است ظاهرا سببش آنست كه چون در غسل ميت مطلوبست تطهير بدن مهما أمكن لهذا شش مشك و هفت مشك واقع شده است و گذشت پس هر چند سر پيشتر شسته شده است اگر در وقت شستن بدن نيز شسته شود پاكيزه‌تر خواهد بود و محتمل است كه مراد از قرن منتهاى سر باشد اما نصف سر صريح است در آن كه آن چه را شسته است ديگر شستن بهتر است.

و اما آن كه واقع شده است كه ميت را ننشانند در اخبار بسيار واقع شده‌