لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤٦ - آدابي از غسل ميت

و دستها را أولا به آب سدر بشويد بعد از آن خرقه بر دست چپ كند مثل كيسه كه چون عورتين ميت را شويد دستش به عورت ميت نرسد و بر آن خرقه اشنان بگذارد و دست چپ را به زير پيراهن برد و ديگرى آب ريزد از بالاى ناف تا به زير پيراهن رود و او به اشنان عورتين او را پاك بشويد كه اگر در بيمارى نجس شده باشد و نجاست در آن جامه خشك شده باشد به سبب اشنان پاك شود پس سر و ريش ميت را به كف سدر بشويد و بعد از آن سر و گردن ميت را سه سبو آب بريزد كه هر سبويى آبش به همه سر و گردن برسد و ميت خوابيده باشد و او را ننشاند پس بگرداند ميت را به جانب چپ تا ظاهر شود جانب راست او و دست خود را بر پهلوى راست او دواند در وقتى كه آب مى‌ريزد ديگرى پس سه سبو آب بر او بريزد از سر تا پا هر چند پيشتر سر را شسته است مرتبه ديگر در ضمن شستن بدن از طرفين آن را مى‌شويد استحبابا و آب را از او قطع نكند آن شخصى كه آب مى‌ريزد و غاسل دست مى‌مالد تا آب به همه جا برسد حتى عورتين كه دست را به آن جا مى‌رساند با خرقه كه دستش به آن نرسد پس ميت را مى‌گرداند به جانب راست تا ظاهر شود جانب چپ او و دست چپ را از پهلوى چپ مى‌دواند تا به عورتين از زير پيراهن و آن ديگرى آب مى‌ريزد و جانب چپ را نيز به سه سبو مى‌شويد از سر تا پا و ممكن است كه مراد انتهاى سر باشد و ليكن اول ظاهرتر است و آب را قطع نمى‌كند از او به آن كه يك بار نمى‌ريزد بلكه يك مرتبه آب را از سر گرفته تا بپا مى‌رساند و او دست مى‌مالد پس ميت را بر پشت مى‌خواباند و دستى بر شكمش مى‌مالد هموار كه اگر از فضلات چيزى باشد بيرون آيد و مرتبه ديگر او را غسل مى‌دهد به آب و اندكى از كافور جودانه‌

(و در فقه رضوى جودانه نيست)

داخل آن آب مى‌كند و غسل مى‌دهد او را به نحوى كه به آب سدر غسل داد پيشتر به آن كه اول سر و گردنش را مى‌شويد و ديگر جانب راست را و ديگر جانب چپ را بعد از آن آبى‌