لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢٥ - در بوسيدن ميت نزد مردن خواه نمرده باشد يا مرده باشد و گرم باشد باكى نيست

مضمون.

و ليكن خلاف شده است در آن كه غسل مس ميت بعد از سرد شدن و پيش از غسل دادن واجب است يا سنت اكثر علما بر آنند كه واجبست چون احاديث بلفظ امر وارد شده است و معارضى ندارد و سيد مرتضى رضى اللَّه عنه سنت مى‌داند چون اوامر حديث نزد او مشتركست ميان واجب و سنت و هر گاه وجوب ثابت نشود حمل بر استحباب مى‌بايد كرد چون طلب معلوم است و وجوب معلوم نيست و سخن سيد متين است در آن كه دلالت بر وجوب معلوم نيست و ليكن هر گاه دلالت بر وجوب معلوم نباشد حمل بر استحباب كردن را بنده خوب نمى‌دانم بلكه بحسب ظاهر تناقض است بين القولين كه گويند نمى‌دانيم و مى‌دانيم بلكه همين قدر مى‌دانيم كه مطلوب شارع است پس بايد كه بهر عنوانى كه مى‌دانيم به جا آوريم و قصد قربت كنيم و احتياطا وضو يا آن غسل ضم كنيم و اللَّه تعالى يعلم.

[در بوسيدن ميت نزد مردن خواه نمرده باشد يا مرده باشد و گرم باشد باكى نيست‌]

(و قال ابو جعفر الباقر صلوات اللَّه عليه مس‌[١] الميّت عند[٢] موته و بعد غسله‌[٣] و القبلة ليس به [بها خ ل‌] باس)

و بسند صحيح از محمد بن مسلم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه مس كردن ميت و بوسيدن ميت نزد مردن خواه نمرده باشد يا مرده باشد و گرم باشد باكى نيست در هر دو حال و هم چنين بعد از غسل باكى نيست نه حرمت دارد و نه غسل واجبست و بر اين مضمون نيز دلالت مى‌كند صحيحه عبد اللَّه بن سنان از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه.

و در حديث موثق كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه‌

[١] من مس. خ.

[٢] بعد. خ.

[٣] عند. خ.