لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢١٤ - ثواب غسل دادن ميت چه چيز است

احتياج به رخصت وارث نيست و هر جا كه ميان شيعه و سنى خلافى هست در آنجا اولى الناس وارد شده است تا بنحو شيعيان عمل كنند و هر چه در آن اختلافى نيست در آنجا وارد نشده است و جمعى به قياس بطريق اولى عمل كرده‌اند و جمعى دست به اجماع زده‌اند و همه از عدم تدبر ناشى شده است و در هر جا كه مذكور شده است اشاره به آن خواهد شد و او يامره الولي بذلك در فقه رضوى هست كما قال اللَّه تعالى‌ وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ‌ بعضى مؤمنان مردان و مؤمنان زنان اولياء يكديگرند و حق سبحانه و تعالى فرموده است كه‌ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‌ بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ*[١] و خويشان بعضى اولايند به بعضى پس اگر هر دو اولويت جمع شود نور على نور است و اگر نتواند امر مى‌كند شيعه را كه غسل بدهد و آن شيعه فى الحقيقه به اولويت خود غسل مى‌دهد نه به نيابت ولى وارث.

و زنهار كه در هر چه ذكر مى‌كنم تعصب جاهليت را بر كنار گذار و تدبر كن اگر محقق شود به آن عمل كن و الا به آن چه دارى عمل خواهى نمود و تا ماهر نشود كسى در كيفيت گفتگوهاى ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم حقرا نمى‌يابد حق سبحانه و تعالى همه را بينا كند بحق محمد و آله الطاهرين.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه من غسّل ميّتا فستر و كتم خرج من الذّنوب كيوم ولدته أمّة)

و آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه غسل دهد ميتى را و به پوشاند عورت او را و مخفى دارد عيوب او را اگر داشته باشد از گناهان بيرون آيد مثل روزى كه از مادر متولد شده است.

بدان كه خلافى نيست در آن كه نظر كردن به عورت ميت حرام است و

[١] آيه ٦- سورة الاحزاب.