لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٦ - هر گاه مؤمن مىميرد مكانهاى كه عبادت مىكرده بر او مىگريند

در اين باب در كتاب حج خواهد آمد.

[تفسير قول حق سبحانه و تعالى كه ترجمه‌اش اينست كه هيچ نفسى نمى‌داند كه فردا چه خواهد كرد]

(و قال صلوات اللَّه عليه فى قول اللَّه عزّ و جلّ «وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً وَ ما تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ‌» فقال من قدم إلى قدم)

و از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقول است در تفسير قول حق سبحانه و تعالى كه ترجمه‌اش اينست كه هيچ نفسى نمى‌داند كه فردا چه خواهد كرد يك احتمال آنست كه هر گاه نداند كه خواهد بود يا نه چه داند كه چه خواهد كرد يا آن كه دل بدست مقلب القلوبست بسيار است كه امروز اراده دارد كه فردا كارى بكند و حق سبحانه و تعالى مصلحت او را در آن كار نمى‌داند رأى او را بر مى‌گرداند يا هر دو معنى مراد باشد و هيچ نفسى نمى‌داند كه در كدامين زمين خواهد مرد يعنى اجلش را نمى‌داند كه كى خواهد بود حتى آن كه ممكن است كه از قدمى كه بر مى‌دارد كه به جاى ديگر گذارد محتمل است كه نگذاشته بميرد پس هر گاه آدمى در معرفت اجل خود چنين است تأخير نبايد كرد كارهاى خير را خصوصا توبه و انابت را.

[هر گاه مؤمن مى‌ميرد مكانهاى كه عبادت مى‌كرده بر او مى‌گريند]

(و قال صلوات اللَّه عليه اذا مات المؤمن بكت عليه بقاع الارض الّتى كان يعبد اللَّه عزّ و جلّ فيها و الباب الّذى كان يصعد منه عمله و موضع سجوده)

و آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه مؤمن مى‌ميرد مى‌گريند بر او گوشهاى زمينى كه عبادت حق سبحانه و تعالى در آنجاها مى‌كرده است و آن در آسمانى كه از آن در عمل او را بالا مى‌بردند فرشتگان و موضع سجودش.

و كلينى در حسن كالصحيح از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه روايت كرده است كه هر گاه مؤمن فوت شود مى‌گريند بر او فرشتگان و بقعهاى زمينى كه در آنجاها عبادت الهى مى‌كرده است و درهاى آسمانها كه عمل او را