لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٦٤ - مرگ كفاره گناه هر مؤمنى است و تخفيف مىدهد گناهان را

و در روايت موثق كالصحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقولست كه پيش از زمان حضرت ابراهيم ٧ مردمان فجأة مى‌مردند حضرت دعا كرد كه الهى از براى مرگ مرضى پيشتر بفرست تا به فكر مرگ افتند و تهيه خود بكارهاى خير و وصيتها بكنند و سبب صبر بازماندگان و تسلى ايشان بشود و چون در بيمارى مرتبه مرتبه احتمال مرگ بيشتر مى‌شود و جفاها كشيده مى‌شود و مرگ آسان مى‌شود پس حق سبحانه و تعالى تب را فرستاد و ديگر دردها را فرستاد.

[مرگ كفاره گناه هر مؤمنى است و تخفيف مى‌دهد گناهان را]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه الموت كفّارة ذنب كلّ مؤمن)

و آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه مرگ كفاره گناه هر مؤمنى است و تخفيف مى‌دهد گناهان را يا بالكليه مغفور مى‌شود بحسب مراتب اشخاص و گناهان.

و در احاديث كالصحيحه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه وارد است كه فرمودند كه تب قاصد مرگست و زندان الهى است در زمين و كثرت و شدتش از جهنم است و نصيب مؤمن از آتش جهنم همين تبست اگر مؤمن صالح باشد و از او صغاير واقع شده باشد بى‌دغدغه بيمارى كفاره آن هست و اگر فاسق باشد گناهانش به سبب تب و درد و ساير مرضها تخفيف مى‌يابد و اگر چيزى مى‌ماند در جان كندن تخفيف مى‌يابد و اگر بماند غالب اوقات در برزخ كه قبر است سبك مى‌شود و اگر چيزى بماند در صحراى قيامت بالكليه مغفور مى‌شود تا بجهنم نرود.

و احاديث بر اين مضمون زياده از حد و حصر است و ظاهر احاديث متواتره كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه امت من هفتاد و سه فرقه خواهند شد يك طايفه از ايشان ناجى خواهد بود و باقى هالك اشعارى‌