الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٤٢٠ - بخش هفتم (استمداد از طايفه انصار)

برگزيدگان اقوام و قبائل هستيد. با مشركان عرب پيكار كرديد و رنجها و محنتها را تحمل نموديد، شاخهاى گردنكشان را درهم شكستيد و با جنگجويان بزرگ دست و پنجه نرم كرديد، و شما بوديد كه پيوسته با ما حركت مى‌كرديد و در مسيرها قرار داشتيد، دستورات ما را گردن مى‌نهاديد و سر بر فرمان ما داشتيد تا آسياى اسلام بر محور وجود خاندان ما به گردش درآمد، و شير در پستان مادر روزگار فزونى گرفت، نعره‌هاى شرك در گلوها خفه شد و شعله‌هاى دروغ فرو نشست، آتش كفر خاموش گشت و دعوت به پراكندگى متوقف شد و نظام دين محكم گشت.

پس چرا بعد از آن همه بيانات قرآن و پيامبر ٦ امروز حيران مانده‌ايد؟ چرا حقايق را بعد از آشكار شدن مكتوم مى‌داريد و پيمانهاى خود را شكسته‌ايد، و بعد از ايمان راه شرك پيش گرفته‌ايد؟

أَ لا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ وَ هَمُّوا بِإِخْراجِ الرَّسُولِ وَ هُمْ بَدَؤُكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَ تَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‌[١].

آگاه باشيد من چنين مى‌بينم كه شما رو به راحتى گذارده‌ايد، و عافيت طلب شده‌ايد، كسى را كه از همه براى زعامت و اداره امور مسلمين شايسته‌تر بود دور ساختيد و به تن پرورى و آسايش در گوشه خلوت تن داده‌ايد و از فشار و تنگناى مسئوليتها به وسعت بى‌تفاوتى روى آورديد.

آرى آنچه را از ايمان و آگاهى در درون داشتيد بيرون افكنديد و آب گوارائى را كه نوشيده بوديد به سختى از گلو بر آورده‌ايد! اگر فراموش نكرده باشيد، خداوند مى‌فرمايد:

إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ[٢].

(اگر شما و تمام مردم روى زمين كافر شوند به خدا زيانى نمى‌رسانند، چرا كه خداوند بى‌نياز و غنى و حميد است).

[١] سوره توبه، آيه ١٣.

[٢] سوره ابراهيم، آيه ٨.