الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٨ - ليلة المبيت و خفتن على (ع) در جايگاه پيامبر

دادم؟! همه گفتند: خود و خدا نه (تا آخر حديث)[١].

باز احمد بن حنبل در مسند خود از طرق مختلف از جمله انس بن مالك روايت كرده است كه پيامبر اكرم ٦ سوره برائت را به وسيله ابو بكر فرستاد اما هنگامى كه به «ذى الحليفه» (نام ديگر مسجد شجره است كه در يك فرسخى مدينه قرار دارد) رسيد فرمود:

«لا يبلّغها الّا انا او رجل من اهل بيتى فبعث بها عليّا»

[٢].

(اين سوره را جز خودم يا كسى كه از خاندان من است، نبايد ابلاغ كند، سپس آن را توسط على ٧ فرستاد.

احمد بن حنبل در مسند خود از «سماك» او از «حبيش» روايت كرده است كه گفت: چون ده آيه از سوره برائت بر پيامبر نازل شد، پيامبر اكرم ابو بكر را خواست و سوره برائت را به وسيله ابو بكر به سوى اهل مكه فرستاد، تا به مردم مكه بخواند سپس پيامبر على ٧ را به دنبال وى فرستاد و گفت هر كجا رسيدى نامه را از او بگير و خود به سوى مكه برو و آن را بر مردم مكه قرائت كن.

على ٧ در «جحفه» به ابو بكر رسيد و نامه را از او گرفت ابو بكر محزون برگشت و به پيامبر عرض كرد: «يا رسول اللَّه نزل فيّ شي‌ء» اى پيامبر خدا آيا در باره من آيه اى نازل شده.

پيامبر فرمود: نه، ولى جبرئيل بر من نازل شد و گفت:

«لن يؤدّى عنك الّا انت او رجل منك»

[٣].

و نيز احمد بن حنبل در كتاب «مسند» به سند ديگر از على ٧ نقل مى‌كند كه پيامبر ٦ هنگامى كه سوره برائت را با او فرستاد، على ٧ عرض كرد: اى پيامبر خدا من خطيب و سخنور نيستم، پيامبر فرمود چاره‌اى جز اين‌

[١] كنز العمال، ج ٣، ص ١٥٥- چاپ حيدرآباد، دكن سال ١٣١٢- اين روايت را ما به اصل كتاب اضافه كرديم.

[٢] مسند احمد بن حنبل، ج ٣، ص ٢٣١- ٢١٢.

[٣] مسند احمد بن حنبل، ج ٣، ص ٢٣١- ٢١٢.