الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٥٣ - معتقدات شيعه

باشيم.

ما اعتقاد داريم كه پيامبران الهى همه از خطا و گناه معصوم هستند و از وقوع در سهو و اشتباه در امان مى‌باشند به طورى كه اطمينان حاصل مى‌شود آنچه مى‌گويند بدون شك از ناحيه خداست.

و اين كه هيچ پيغمبرى از دنيا نرفت مگر اين كه مأمور شد وصيت كند به كسى كه در ميان امتش قائم مقام وى، در حفظ كتاب و شريعت او باشد و اين كه قائم مقام او بايد مثل پيامبرش داراى صفت عصمت باشد و به طور كلى آنچه از صفات كمال در حق خود پيامبر واجب است در باره وصى او هم واجب است، تا بر او در هر چه ترك مى‌كند و يا انجام مى‌دهد، اعتماد بشود و در اين خصوص و ساير احوال به او اقتداء گردد، زيرا كه خداوند دانست كه خطا بر رعيت جايز است، پس بايد وصى پيامبر نيز مثل خود پيامبر معصوم و مصون از خطا و گناه باشد تا مردم به او رجوع كنند و خداوند نيز به وسيله او به مردم اتمام حجت نمايد، البته لطف خداوند چنين احسانى را ايجاب مى‌كند و اين به موجب عدل و حكمت وجود و كرم و رحمت الهى واجب است و آن از تماميت تكليف است و از صفات مالك رحيم و لطيف مى‌باشد.

چگونه خداوند از ما بخواهد آنچه را كه از صحابه پيامبرش خواسته است؟

با اين كه براى آنها كتاب فرستاده و همراه آن پيامبرى كه نگهدارنده كتاب و شريعت و ظاهركننده تعاليم آنها است، ولى براى ما تنها به كتاب اكتفاء كرده است، در حالى كه كتاب محتمل تأويلات مى‌باشد و به همين جهت اختلاف در آن به منتهاى غايات رسيده است پس مقتضاى عدل و انصاف اين است كه بايد براى ما هم همراه قرآن مجيد، وصى و جانشين پيامبر باشد تا كتاب و شريعت و احكام او را حفظ كند.

زمانى كه شناختيم ذات و صفات پيامبر ما محمد ٦ در دلالت بر صدق نبوتش كامل است، خداوند نيز او را زياد كرد به جهت تصديق معجزات كه شهادت‌