الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٣٦٩ - رفتارى كه امت با امام حسين (ع) كردند
بسيار بزرگ و عظيم بود.
فقيه شافعى ابن مغازلى در مدايح او و برادرش امام حسن ٧ روايات زيادى ذكر كرده است[١].
در كتاب «الجمع بين الصحاح الستة» از «ابو سعيد خدرى» روايت شده است كه گفت:
قال رسول اللَّه ٦: «الحسن و الحسين سيّدا شباب اهل الجنّة»
[٢].
حسن و حسين دو آقاى جوانان اهل بهشت هستند.
در اين كه حسنين سيد جوانان اهل بهشتند، ترمذى، ابن ماجه، حاكم، ابو نعيم، خطيب، ابن حجر، متقى، ابن عساكر، طبرانى، نسائى، مناوى و محب طبرى بيست و هفت روايت آوردهاند. و در كتابهايشان روايت كردهاند كه پيامبر حسنين را روى دوش و سينه خود مىنشاند و در نماز آنها را به پشت خود سوار مىكرد و سجده نماز را آن قدر طولانى مىنمود كه آنها به اختيار خود از پشت پيامبر پائين مىآمدند، چنان كه حاكم در «مستدرك الصحيحين» به سند خود روايت كرده كه گفت: با رسول خدا نماز عشا را مىخوانديم، چون به سجده مىرفت حسن و حسين سوار پشتش مىشدند و چون مىخواست برخيزد آن دو را به آرامى به زمين مىگذاشت و راست مىشد و همچنين در همه سجدهها. در آخر نماز من عرض كردم يا رسول اللَّه اجازه مىدهيد اين كودكان را نزد مادرشان ببرم؟ فرمود: نه.
ناگهان ديدم برقى نمودار شد و رسول خدا فرمود: نزد مادرتان برويد و آن برق پيش پاى آنها را روشن مىكرد تا به خانه مادر رسيدند[٣].
گويند اين روايت از لحاظ سند درست است احمد بن حنبل در مسندش[٤] و
[١] ابن مغازلى، المناقب، ص ٣٧٩- ٣٧٠.
[٢] احمد بن حنبل، مسند، ج ٣، ص ٣، و ٤٢ و ٦٤ و ٨٢- ترمذى، صحيح، ج ١٣، ص ١٩١- نسائى، خصائص، ص ٣٦.
[٣] حاكم، مستدرك الصحيحين، ج ٣، ص ١٦٧.
[٤] احمد بن حنبل، مسند، ج ٩، ص ١٨١.