الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٨٢ - نزول آيه تطهير در باره آل محمد

در همه اين مدت روى كسائى خيبرى نشسته بود و من در حجره نماز مى‌خواندم پس خداى تعالى آيه تطهير را نازل كرد پس رسول خدا ٦ زيادى آن كساء را بر سر آنان انداخت و كاملا پوشانيد، سپس دست خود را بلند كرد و گفت:

«هؤلاء اهل بيتى و خاصّتى اللّهمّ فاذهب عنهم الرّجس و طهّرهم تطهيرا»

: بار الها اينان اهل بيت و خاصه منند، خدايا پليدى را از آنان ببر و آن طور كه خود مى‌دانى، تطهيرشان كن.

ام سلمه مى‌گويد: من سر خود را از حجره بيرون كردم و عرض كردم: «و انا معكم يا رسول اللَّه؟» من هم با شما هستم؟ رسول خدا ٦ فرمود: تو بر خير و نيكى هستى‌[١].

اين روايت را واحدى در «اسباب النزول»[٢] و طحاوى در «مشكل الآثار»[٣] به دو طريق و محب طبرى در ذخائر العقبى،[٤] آورده‌اند و در آخر روايت ذخائر العقبى اين اضافه نيز آمده: «من با هر كه با ايشان بجنگد در جنگم و با هر كس كه با ايشان در صلح و آشتى باشد، در صلح و آشتى هستم و دشمن هر كسى هستم كه با ايشان دشمنى كند» بعد مى‌گويد اين حديث را «قبابى» در معجم خود آورده است و سيوطى در در منثور در تفسير آيه تطهير، گفته: اين حديث را ابن جرير و ابن منذر و ابن ابى حاتم و طبرانى و ابن مردويه از ام سلمه روايت كرده‌اند.

ثعلبى در تفسير خود از «ام سلمه» نقل كرده كه پيامبر ٦ در خانه خود بود كه فاطمه پارچه حرير نزد آن حضرت آورد، پيامبر فرمود: همسر و دو فرزندانت حسن و حسين را صدا كن، آنها را آورد، سپس غذا خوردند، بعد پيامبر عبائى بر آنها افكند و عرض كرد:

«اللّهمّ هؤلاء اهل بيتى و عترتى فاذهب عنهم الرّجس و طهّرهم‌

[١] احمد بن حنبل، مسند، ج ٦، ص ٢٩٢- محمد بن سليمان الكوفى القاضى مناقب الإمام امير المؤمنين ج ١، ص ١٥٧.

[٢] واحدى، اسباب النزول، ص ٢٦٧.

[٣] طحاوى، مشكل الآثار، ج ١، ص ٣٣٢- ٣٣٤.

[٤] محب طبرى، ذخائر العقبى، ص ٢٣.