الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٠٦ - ازدواج على (ع) با فاطمه (س)

شد، رسول خدا تبسمى كرد و سپس فرمود: خداى تعالى به من دستور داده فاطمه را به همسرى تو در آورم به چهار صد مثقال نقره اگر راضى باشى.

عرض كرد: راضيم به همين مبلغ يا رسول اللَّه.

انس مى‌گويد: رسول خدا ٦ فرمود: خدا جمعتان را جمع و سعيتان را پر نتيجه و بركتتان را بسيار كند و از شما نسلى بى‌شمار و پاك بيرون آورد[١].

باز مؤلف كتاب «ذخائر العقبى» از انس روايت كرده كه گفت: روزى رسول خدا ٦ در مسجد به على ٧ (فرمود: اينك جبرئيل است كه خبر آورده خدا فاطمه را با تو تزويج كرده است و بر اين تزويج چهل هزار ملك شاهد گرفت‌[٢].

و در همين كتاب‌[٣] و در كتاب «كنز العمال»[٤] و هيثمى در «مجمع الزوائد»[٥] و مناوى در «فيض القدير»[٦] و ديگران رواياتى در اين باب آورده‌اند كه از جمله از عمر نقل كرده‌اند كه نزد وى صحبت از على ٧ به ميان آمد، عمر گفت: او داماد رسول خدا ٦ است او كسى است كه جبرئيل نازل شد و گفت: يا محمد خداى تعالى مأمورت كرده فاطمه را به على ٧ تزويج كنى‌[٧].

مناوى در كتاب «كنوز الحقائق» روايت كرده كه رسول خدا فرمود: اگر خدا على را خلق نكرده بود، كسى كفو و همتاى فاطمه نبود[٨].

[١] محب طبرى، رياض النضرة، ج ٢، ص ١٨٣- ذخائر العقبى، ص ٢٩.

[٢] ذخائر العقبى، ص ٢٩.

[٣] همان مدرك، ص ٣١.

[٤] متقى، كنز العمال، ج ٦، ص ١٥٢- ١٥٣.

[٥] هيثمى، مجمع الزوائد، ج ٩، ص ٢٠٤.

[٦] مناوى، فيض القدير، ج ٢، ص ٢١٥.

[٧] ذخائر العقبى، ص ٣١.

[٨] مناوى، كنوز الحقائق، ص ١٢٤.