الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ٢٠٢ - هر كس على را اذيّت كند پيامبر را اذيّت كرده است

ابن اثير، در «اسد الغابة»[١] از «ابو الحجاف داود بن ابى عوف» از «معاوية بن ثعلبه جمانى» و ابن حجر با همين سند در «الإصابة»[٢] روايت كرده‌اند كه رسول خدا فرمود: وصيت مى‌كنم به تمام كسانى كه به نبوت من ايمان آورده‌اند به ولايت على بن ابى طالب، چه هر كس او را دوست بدارد مرا دوست داشته است و هر كس مرا دوست بدارد خدا را دوست داشته هر كس دشمن بدارد مرا و خدا را دشمن داشته است.

خطيب در تاريخ بغداد از عبد اللَّه بن مسعود نقل مى‌كند كه پيامبر اكرم ٦ فرمود:

«من احبّنى فليحبّ عليّا و من ابغض عليّا فقد ابغضنى و من ابغضنى فقد ابغض اللَّه عزّ و جلّ و من ابغض اللَّه ادخله النّار»

[٣].

هر كس مرا دوست بدارد بايد على ٧ را نيز دوست بدارد و هر كس على ٧ را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است و هر كس مرا دشمن بدارد خدا را دشمن داشته و هر كس هم خدا را دشمن بدارد، خداوند او را داخل آتش مى‌كند.

حاكم در «مستدرك الصحيحين» رواياتى در اين باب آورده كه آخرى آنها از «عوف بن ابى عثمان» نقل شده، وى مى‌گويد: مردى به سلمان فارسى گفت:

چقدر تو على ٧ را دوست مى‌دارى گفت: آخر از رسول خدا شنيدم كه مى‌فرمود «هر كس على را دوست بدارد مرا دوست داشته و هر كس على را دشمن بدارد مرا دشمن داشته‌[٤].

و در جاى ديگر از كتابش از «حيان اسدى» روايت كرده كه گفت از على ٧ شنيدم مى‌فرمود: رسول خدا ٦ به من فرمود: «امت من، بعد از من با

[١] ابن اثير، اسد الغابة، ج ٤، ص ٣٨٣.

[٢] ابن حجر، الإصابة، ج ٦، ص ٢٠٥.

[٣] خطيب، تاريخ بغداد، ج ١٣، ص ٣٢.

[٤] حاكم، مستدرك الصحيحين، ج ٣، ص ١٣٠.