الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ١٨٥ - از مناقب ويژه على

اسير مى‌نمايد.

ابو ذر مى‌گويد: عمر از من پرسيد كه چه كسى را اراده كرده است؟ گفتم: تو را اراده نكرده است قصدش «خاصف النّعل» (تعميركننده كفش) يعنى على (ع) است‌[١].

احمد بن حنبل در مسند خود از «مخدوج بن زيد هذلى» روايت كرده كه:

رسول خدا ميان مسلمانان برادرى ايجاد كرد سپس فرمود:

«يا علىّ انت اخى بمنزلة هارون من موسى غير انّه لا نبىّ بعدى»

: اى على تو برادر منى به منزله هارون نسبت به موسى، الّا اين كه بعد از من پيغمبرى نيست.

پس از بيان حال پيامبران در روز قيامت، فرمود: آگاه باشيد و من هم يا على به تو خبر مى‌دهم كه امت من نخستين امتى است كه در روز قيامت به پاى حساب كشيده مى‌شوند و تو هم اول كسى هستى كه به جهت خويشاونديت با من و منزلتى كه پيش من دارى، فرا خوانده مى‌شوى «لواء» حمد را به دست تو مى‌دهند كه همه خلايق به سايه آن پناهنده مى‌شوند، در آن هنگام حسن طرف راست تو و حسين طرف چپ تو قرار مى‌گيرند، از زير عرش ندا مى‌رسد: چه پدر خوبى بود براى تو ابراهيم و چه برادر خوبى بود برايت على و من به تو مژده مى‌دهم كه هر اكرامى به من بكنيد. و در روايتى كه در سيره ملا آمده از آن حضرت پرسيدند: چگونه على مى‌تواند چنين لوائى را بر دارد؟ فرمود: چرا نتواند؟ با اين كه خدا به او صبر داده و چون صبر من، و نيروئى داده چون نيروى جبرئيل‌[٢].

محب الدين طبرى در «رياض النضرة» از «جابر بن سمرة» روايت كرده كه از رسول خدا ٦ پرسيد: چه كسى پرچم تو را در روز قيامت حمل مى‌كند؟ فرمود:

همان كسى كه در دنيا آن را حمل مى‌كرد و آن على بن ابى طالب است‌[٣].

[١] مناقب خوارزمى، ص ٨٦ چاپ نجف.

[٢] محب طبرى، رياض النضرة، ج ٢، ص ٢٠١.

[٣] همان كتاب، ص ٢٠٢.