الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ١٨١ - از مناقب ويژه على

در اين موقع على ٧ براى سجده به خاك افتاد و گفت: حمد و سپاس خداى را كه با اسلام بر من منت نهاد و قرآن را به من آموخت و مورد محبت بهترين مردم و عزيزترين آفريدگان و گرامى ترين خلق آسمانها و زمين در نظر پروردگار يعنى خاتم و سرور پيامبران و برگزيده خدا در سراسر جهان قرار داد و اين احسانى از جانب خداى بزرگ بر من است‌[١].

عبد المحمود بن داود مؤلف كتاب گفت: اتفاق افتاد به على ٧ همان چيزى كه به عيسى اتفاق افتاده بود خوارج او را به شدت دشمن داشتند به حدى كه به او بهتان زدند و نصيريه‌[٢] او را دوست داشتند تا آنجا كه به او نسبت خدائى دادند.

احمد بن حنبل در مسند خود و حميدى در كتاب «الجمع بين الصحيحين» در مسند على بن ابى طالب ٧ در حديث نهم از افراد مسلم و مؤلف كتاب «الجمع بين الصحاح الستة» در باب مناقب امير المؤمنين على ٧ از صحيح ابو داود و صحيح بخارى روايت كرده‌اند كه پيامبر به على فرمود:

«و لا يحبّك الّا مؤمن و لا يبغضك الّا منافق»

[٣].

(جز مؤمن كسى ترا دوست نمى‌دارد و جز منافق كسى با تو دشمنى نمى‌كند).

پيامبر دوستى على ٧ را نشانه ايمان و دشمنى او را علامت نفاق معرفى كرده است.

مى‌فرمايد:

«ايّها النّاس اوصيكم بحبّ اخى و ابن عمّى علىّ بن ابى طالب فانّه لا يحبّه الّا مؤمن و لا يبغضه الّا منافق»

[٤] مردم من شما را به مهر برادرم و پسر عمم‌

[١] ابن مغازلى، المناقب، ص ٢٣٧ شماره ٢٨٧- خطيب خوارزمى، المناقب، باب ١٤ ص ٩٦- گنجى شافعى، كفاية الطالب، باب ٦٢- ص ٢٦٤- ابن ابى الحديد، شرح نهج البلاغة، ج ٥، ص ١٧٣- ١٧٢- بدر المنير كحلانى يمنى، روضة النديه، ص ٥٧.

[٢] نصيرية، از جمله شيعيان غالى‌اند.

[٣] مسند احمد بن حنبل، ج ٦، ص ٢٩٢- صحيح مسلم، ج ١، ص ٨٦.

[٤] ذخائر العقبى، ص ٩١- خصائص نسائى، ص ٢٧.