الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ١٧٩ - از مناقب ويژه على

«علىّ منّى مثل رأسى من بدنى»

على نسبت به من، مثل سرم نسبت به بدنم است‌[١].

از مناقب ويژه على ٧

از رواياتى كه در باره فضائل على ٧ است، روايتى است كه آن را احمد بن حنبل در مسند خود و ابن مغازلى شافعى در كتابش آورده‌اند و آن اين كه پيامبر فرمود:

«يا علىّ انّ اللَّه جعل فيك مثلا من عيسى ٧ ابغضته اليهود حتّى بهتوا امّه و احبّته النّصارى حتّى انزلوه المنزل الّذى ليس له باهل»

[٢].

(اى على خداوند در تو شباهتى به عيسى بن مريم قرار داده يهود او را دشمن داشتند، حتى اين كه به مادرش بهتان زدند نصارى او را دوست داشتند و منزلتى براى او قائل شدند كه اهل آن نبود).

فقيه شافعى معروف به ابن مغازلى و ديگر حافظان حديث روايت كرده‌اند كه «جابر بن عبد اللَّه» گفت: پس از فتح خيبر به دست امير مؤمنان على ٧ پيامبر اكرم ٦ روى سخن به او نمود و فرمود:

«يا علىّ لولا ان تقول طائفة من امتى فيك ما قالت النصارى في عيسى بن مريم لقلت فيك مقالا لا تمر بملاء من المسلمين الا اخذوا التراب من تحت رجليك و فضل طهورك، يستشفون بهما و لكن حسبك ان تكون منى (و انا منك ترثنى و أرثك و انت منى) بمنزلة هارون من موسى غير انه لا نبى بعدى و انت تبرئ ذمتى و تستر عورتى و تقاتل على سنتى و انت غدا في الآخرة اقرب الخلق منى و انت على الحوض خليفتى ...».

اى على اگر نبود كه گروهى از امتم در باره تو سخنان نصارى در حق عيسى بن مريم را گويند (يعنى او را فرزند خدا خواندند و شريك او دانستند)، امروز سخنى مى‌گفتم كه بر احدى از مسلمانان نمى‌گذشتى مگر اين كه خاك پايت را به‌

[١] المناقب، ص ٩٢.

[٢] مناقب، ص ٧١- مسند احمد ابن حنبل، ج ١، ص ١٦٠.