الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ١٦٩ - يكى از امتيازات ويژه على (ع)

ولى به خدا قسم او را در مسجد سكنى نداد مگر خداوند. به تو مژده مى‌دهم كه تو از طرف خدا و رسولش در خير و سعادت هستى، پيامبر به او مژده داد و در روز احد به فيض شهادت نائل شد.

عده‌اى به حال على ٧ غبطه خوردند و از ته دل ناراحت شدند. بدين ترتيب فضل على ٧ بر آنها و غير آنها روشن شد. اين مطلب به گوش پيامبر رسيد و براى سخنرانى برخاست و فرمود: گروهى از اين كه من على را در مسجد سكونت داده و آنها را خارج كرده‌ام، نگرانى‌هائى در دل دارند، به خدا سوگند من آنها را بيرون نكردم و من على را سكونت ندادم، بلكه خدا آنها را بيرون كرد و على را سكونت داد خداى بزرگ به موسى و برادرش هارون وحى فرستاد براى قومتان در مصر خانه‌هائى بسازيد و اين خانه‌ها را قبله خود قرار دهيد و نماز بپا داريد، آنگاه دستور داد به موسى تا در مسجدش هيچ كس سكونت نكند و در آن عمل زناشوئى انجام ندهد جز هارون و دو پسر او، كسى جنب وارد آن نشود.

«و انّ عليّا منّى بمنزلة هارون من موسى و هو اخى دون اهلى و لا يحلّ مسجدى لأحد ينكح فيه النّساء الّا علىّ و ذرّيّته»

: (على نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسى است او برادر من است و براى هيچ كس جز على و فرزندانش حق انجام عمل زناشوئى در مسجد نيست پس هر كس اينجا برايش بد است برود آنجا (با دست خود اشاره به طرف شام كرد)[١].

نسائى در كتاب خصايص به سند خود از عبد اللَّه بن عباس روايت كرده است كه گفت: درهائى كه به مسجد گشوده مى‌شد جز در خانه على ٧ همه بسته شده بود، على ٧ در حال جنابت مجاز بود وارد مسجد شود، چون راهش بود و راه ديگرى نداشت‌[٢].

پس براى على ٧ مجاز بود آنچه براى پيغمبر مجاز بود پيامبر به او مى‌فرمود: يا على براى كسى غير از من و تو مجاز نيست، در مسجد من، جنب‌

[١] المناقب، ص ٢٥٥- ٢٥٣.

[٢] خصائص نسائى، ص ١٤.