الطرائف ت داود إلهامی - سید بن طاووس - الصفحة ١٠٧ - مناظره مأمون با فقيهان در باره برترى على (ع)

اسحاق: چرا خدا گواه است.

مأمون: اسحاق، آيا تو بر پسرت نمى‌پسندى و روا نمى‌دارى آنچه را بر پيغمبر مى‌پسندى و روا مى‌دارى، واى بر شما، فقيهان خود را خدايان خود قرار مى‌دهيد خداى متعال در قرآن كريم مى‌فرمايد: اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ‌[١]. در صورتى كه آنان (يهودان) نه براى پيشوايان خود (احبار و رهبان) نماز خوانده بودند و نه روزه گرفته بودند و نه گمان مى‌كردند كه آنان خدايان هستند، بلكه فقط پيشوايان به آنان فرمان مى‌دادند و ايشان از دستور آنان اطاعت مى‌كردند.

مأمون: اسحاق، آيا حديث:

«انت منّى بمنزلة هارون من موسى»

را روايت مى‌كنى؟

اسحاق: بلى اى امير المؤمنين اين حديث را شنيده‌ام و نيز نام كسانى كه آن را درست دانسته يا آن را انكار كرده‌اند، مى‌دانم.

مأمون: آيا كسانى كه آن را درست مى‌دانند نزد تو راست گفتارند يا آنان كه انكار كرده‌اند؟

اسحاق: كسانى كه آن را درست دانسته‌اند.

مأمون: آيا امكان دارد كه پيغمبر ٦ اين گفته را به طور مزاح گفته باشد؟

اسحاق: پناه مى‌برم به خدا.

مأمون: آيا نمى‌دانى كه هارون برادر پدرى و مادرى موسى بود؟

اسحاق: بلى مى‌دانم.

مأمون: آيا على نيز برادر پدرى و مادرى پيغمبر بود؟

اسحاق: نه.

مأمون: آيا نه اين است كه هارون نبى بود و على نبى نيست؟

اسحاق: بلى.

مأمون: اين دو صفت در على ٧ وجود نداشت و در هارون وجود

[١] سوره توبه، آيه ٣١.