به تصويب آيين‌نامه جديد نمى‌ديدند و همان آيين‌نامه مصوب دولت موقت و شوراى انقلاب را كافى مى‌دانستند كه در نهايت نظر گروه اول تصويب و كميسيونى ٥ نفره جهت تهيه آيين‌نامه جديد انتخاب شد تا پس از تهيه، آن را به تصويب مجلس برساند (صورت مشروح مذاكرات ...، پيشين، صص ٣٣- ١١). آيين‌نامه تهيه شده در دو جلسه مجلس و بالاخره در جلسه هشتم به تاريخ ٣١/ ٥/ ٥٨ به تصويب رسيد و از جلسه نهم، طرح و تصويب اصول قانون اساسى شروع شد (همان، ص ١٧٥). اين آيين‌نامه كه از هفت فصل برخوردار بود، طرز كار مجلس را مشخص مى‌كرد. يكى از موارد بحث در اين آيين‌نامه، نحوه بررسى اصول بود كه فصل چهارم آيين‌نامه مراحل بررسى و تصويب اصول قانون اساسى را مشخص كرد.

براساس ماده ١٧ آيين‌نامه، «طرز كار مجلس در بررسى اصول پيش‌نويس و تصويب قانون اساسى به شرح زير است:

مرحله اول: تشكيل گروهها براى بررسى مقدماتى نظرات رسيده؛

مرحله دوم: تنظيم‌اصول قانون اساسى توسط گروهها و پيشنهاد به جلسه عمومى؛

مرحله سوم: جلسات عمومى مجلس براى بررسى و تصويب اصول پيشنهاد شده از طرف گروهها؛

مرحله چهارم: رسيدگى نهايى». (راهنماى استفاده از ...، پيشين، ص ٣٢٥)

در مرحله اول براى بررسى مقدماتى نظرات رسيده، هفت گروه ده نفرى از نمايندگان مجلس با هماهنگى شوراى هماهنگى بر اساس علاقه و تخصص هر نماينده به شرح زير تشكيل شد:

گروه اول‌ با ده عضو براى بررسى اصول كلى اهداف قانون اساسى تشكيل شد و در مدت فعاليت مجلس، اصول اول تا دوازدهم پيش‌نويس و مقدمه قانون اساسى را مورد بررسى قرار داد.

گروه دوم‌ با يازده عضو براى بررسى دين، تاريخ، زبان، خط، پرچم، حق حاكميت ملى، شوراهاى منطقه‌اى و شوراهاى ديگر تشكيل شد و اصول سيزدهم تا بيست و يكم و اصل هفتاد و چهارم پيش‌نويس را مورد بررسى قرار داد.