هلد به دو نوع تكثرگرايى اشاره دارد: تكثرگرايى كلاسيك و تكثرگرايى نو. در تعريف تكثرگرايى مى‌گويد: در حين آزادى سياسى حكومت را از اقليت در امان مى‌دارد و از توسعه احزاب و دسته‌هاى بيش از حد قدرتمند و يك حكومت غيرپاسخگو ممانعت جدى مى‌كند.

مشخصات:

- حقوق شهروندى شامل هر كس يك رأى، آزادى بيان و آزادى سازمان؛

- يك نظام كنترل و تعادل بين قانونگذار، مجرى، قضاوت و ديوانسالارى ادارى؛

- نظام رقابتى مبتنى بر انتخابات (با حداقل) دو حزب.

ديگر مشخصات اصلى اين نوع از مردم‌سالارى را هلد به دو دسته كلاسيك و نو تقسيم مى‌كند. در مورد مردم‌سالارى تكثرگراى كلاسيك مى‌گويد:

- گروههاى ذى‌نفع مختلف كه در عين داشتن وجه اشتراكاتى به دنبال نفوذ سياسى خود هستند؛

- دولت وظيفه ميانجى و مصالحه دهنده بين درخواستها را به عهده دارد؛

- قواعد به تصويب مجلس رسيده در يك فرهنگ سياسى حمايت كننده به اجرا گذاشته مى‌شود؛