اقتصاد و جامعه و فرهنگ را طبق خط كشى‌ها و خطوط ترسيم شده در ايدئولوژى سامان دهند. هر امرى كه در اين مهندسى اجتماعى لازم است به طور مدون و روشن در ايدئولوژى به مثابه يك مكتب راهنما ترسيم شده است.

اين تفسير حداكثرى از ايدئولوژى سر از قشرى گرى و سطحى نگرى و ناديده گرفتن بسيارى از واقعيات مسلم درباره انسان و جامعه و مقولات متحول و متغير آن در مى‌آورد. جمود و جزم انديشى و غفلت از واقعيات و سرانجام در غلتيدن به دامان ايدآليسم و آرمان طلبى پوچ سرنوشت محتوم اين‌گونه ايدئولوژى هاست.

تفسير ديگر از ايدئولوژى آن است كه آن را مجموعه‌اى هماهنگ از اعتقادات و ارزشها بدانيم. اعتقادات و ارزش هايى كه ثابت و تغييرناپذيرند و انسانها به سوى آنها و در جهت الگو پذيرى از آنها و موزون شدن با آنها دعوت شده‌اند. اين تفسير مدعى نيست كه يك ايدئولوژى بايد به طور دقيق و مدون كليه ابعاد و خطوط انسان ايده‌آل و جامعه و اقتصاد و فرهنگ ايده‌آل را ترسيم كرده باشد و بدون انعطاف از همگان بخواهد كه خود و شئون مختلف اجتماعى خويش را با اين قالبها و الگوهاى تنگ و خشك تطبيق دهند. اين تلقى از ايدئولوژى تنها بر وجود پاره‌اى جهات ثابت و نيز جهت گيريها و اهداف كلى مشخص در باب انسان و جامعه اصرار دارد.

جامعه مورد نظر اين ايدئولوژى‌سمت و سو و بى‌رنگ و بو نيست و معناى جهت دارد.

محدود شدن به قالبها و روابط اجتماعى به يك شكل و الگوهاى خاص و تغييرناپذير نيست.