سرپرستى يا مختص برخى امور خاص مى‌دانست، در اين نگرش، ولايت، استمرار اصل اعتقادى امامت براى اجراى احكام و دستورات فقهى اسلام است. استناد حضرت امام (ره) به روايات متعددى از ائمهه عليهم السلام و استفاده از دلايل ساده عقلى به گونه‌اى است كه تشكيل حكومت اسلامى در زمره ضروريّات دين قرار مى‌گيرد و با توجه به همين ضرورت و جايگاه آن در اسلام است كه تصور آن موجب تصديقش مى‌شود و اثباتش به دليل منوط بودن تحقق و اجراى كامل احكام اسلامى به آن، نياز به هيچ برهان و استدلالى ندارد.

«از غيبت صغرى تا كنون هزار و چند سال مى‌گذرد و ممكن است صد هزار سال ديگر نيز بگذرد و مصلحت اقتضا نكند كه حضرت تشريف بياورد. در طول اين مدت مديد، احكام اسلام بايد زمين بماند و اجرا نشود؟ و هر كه هر كارى خواست بكند. هرج و مرج است. قوانينى كه پيغمبر اسلام در راه بيان و تبليغ و نشر و اجراى آن بيست سال زحمت طاقت فرسا كشيد فقط براى مدت محدودى بود؟ آيا خدا اجراى احكامش را محدود كرد به دويست سال و پس از غيبت صغرى، اسلام همه چيزش رها شده است.» (امام خمينى، ١٣٧٧، صص ٨٧- ٨٦)

نظريه حكومتى امام خمينى (ره) كه بر نفى حكومت شاه و نگاه مسئولانه براى برقرارى حكومت اسلامى تأكيد مى كرد بخودى خود ارائه يك تئورى و نظريه دينى براى انقلاب بر پايه مردم از راه آگاه كردن آنها بود و براى نخبگان، علما و دانشجويان تكاليف خاصى بر پايه شرع معيّن مى كرد.

«ما موظفيم ابهامى را كه نسبت به اسلام به وجود آورده‌اند برطرف سازيم، تا اين ابهام را از اذهان نزداييم هيچ كارى نمى‌توانيم انجام بدهيم. ما بايد اين ابهامى را كه براثر تبليغات سوء چند ساله نسبت به اسلام در اذهان حتى بسيارى از تحصيل كرده‌هاى ما پيدا شده، رفع كنيم. جهان بينى و نظامات اجتماعى اسلام را معرفى كنيم. حكومت اسلامى را معرفى كنيم تا مردم بدانند اسلام چيست و قوانين آن چگونه است. شما مطمئن باشيد اگر اين مكتب را عرضه نماييد و حكومت اسلامى را چنانكه هست به دانشگاهها معرفى كنيد، دانشجويان از آن استقبال خواهند كرد.» (پيشين ص ١٧٧)