مردم سالارى دينى ماهيت، ابعاد و مسائل مردم سالارى دينى - جمعى از نويسندگان - الصفحة ٢٨٨
صداقت در گفتار داشته باشند و از وعدههاى دروغين به مردم پرهيز كنند و براى دستيابى به قدرت و بيرون كردن رقيب از صحنه، استفاده از ابزارهاى نامشروع مانند دروغ، اتهام، شايعه اجتناب كنند. ويژگيهاى منفى براى رهبران سياسى در ردههاى مختلف حكومتى، در جامعهاى كه الگوى آن امام على (ع) است موجب افزايش جو بىاعتمادى در جامعهشود. در جامعهاى كه اكثريت مردم آن در زير خط فقر زندگى مىكنند، مسابقه رفاه ميان مسئولان بخشهاى مختلف، فساد اقتصادى و سياسى مديران دولتى و حكومتى در قواى مختلف، استفاده از رانتهاى اطلاعاتى و سياسى دولتى براى دستيابى به ثروت بيشتر موجب بىاعتمادى مردم به مسئولين مىشود.
دغدغه اصلى رهبرى و دلسوزان و علاقهمندان به نظام جمهورى اسلامى براى مقابله با فقر و فساد و تبعيض را نيز مىتوان در راستاى افزايش اعتماد عمومى به نظام دانست كه اجراى دقيق آن نياز به افراد صالح، شايسته و باكفايت دارد؛ چرا كه مصلح بايد خود صالح باشد.
قسمت سوم: راهكارهاى مقابله با بحران اعتماد سياسى
پس از بررسى منشأ كاهش اعتماد سياسى بر اساس نظريات فرهنگى، نهادى و ويژگيهاى رهبران سياسى، در اين قسمت، راهكارهاى مناسب براى برونرفت از اين معضل مهم سياسى پيشنهاد مىشود.
در بحث فرهنگ سياسى به ادراكات، احساسات و ارزيابيهاى شهروندان درباره نظام سياسى و نخبگان حاكم و ارتباط تنگاتنگ آن با روند جامعهپذيرى سياسى اشاره شد. امام على (ع) در خصوص اثرات نامطلوب عدم ارتباط مسئولين با مردم مىفرمايند: هيچگاه خود را فراوان از مردم پنهان مدار، كه پنهان بودن رهبران نمونهاى از تنگخويى و كماطلاعى در امور جامعه مىباشد. نهان شدن از رعيت، زمامداران را از دانستن آنچه بر آنان پوشيده است باز مىدارد، پس كار بزرگ، اندك و كار اندك، بزرگ جلوه مىكند، زيبا، زشت و زشت، زيبا مىنمايد و باطل به لباس حق در مىآيد. همانا زمامدار، آن چه را كه مردم از او پوشيده دارند نمىداند و حق را نيز نشانهاى نباشد تا با آن راست از دروغ شناخته شود. (نهجالبلاغه، نامه ٥٣)