ادامه يافت و با نگاهى گذرا به تيترهاى روزنامه‌هاى كثيرالانتشار و دغدغه‌هاى رهبران جمهورى اسلامى در رده‌هاى مختلف در مى‌يابيم كه بى‌اعتماديها و بدگمانيها نسبت به برخى افراد و سياستهاى ساختارهاى حكومتى و غير حكومتى رو به فزونى است (ازجمله روزنامه انتخاب ٢٣/ ١٠/ ٨١ و روزنامه كيهان ١/ ٢/ ٧٩). از اين رو ضرورت دارد هر چه زودتر با شناخت واقعيات و درك درست و به موقع ريشه‌هاى آنها، سازوكارهايى براى تقويت اعتماد عمومى انديشيده شود و حداقل به همان اندازه كه برخى از مسئولين نگران كسرى بودجه در برنامه‌هاى پنج ساله خود هستند به كسرى اعتماد سياسى نيز توجه در خور داشته باشند.

سؤال اصلى و محورى مورد بررسى در اين تحقيق، عبارت از تجزيه و تحليل ريشه‌هاى كاهش اعتماد مردم نسبت به برخى افراد، سياستها و نهادهاى مختلف حكومتى از لحاظ نظرى مى‌باشد. براى پاسخ به اين سؤال محورى، اين پژوهش در سه قسمت اساسى طراحى شده است: قسمت نخست، با ارائه تعريفى از مفهوم اعتماد سياسى، به مصاديق آن در كشور ايران در سالهاى اخير و اثرات اجتماعى و سياسى آن مى‌پردازد.

در قسمت دوم، نظريات مختلف در رابطه با ريشه‌هاى اين پديده رايج سياسى طرح و مورد بررسى قرار مى‌گيرد. در قسمت نهايى نيز، سازوكارهايى براى مقابله با اين معضل مهم سياسى پيشنهاد مى‌گردد.

در اين تحقيق، از روشهاى توصيفى و تحليلى براى پاسخ به سؤالات مورد نظر استفاده شده است. روش جمع آورى اطلاعات نيز به صورت كتابخانه‌اى باشد، ولى مباحث مطروحه در اين تحقيق مى‌تواند به عنوان مقدمه‌اى براى انجام تحقيقات پيمايشى از سوى ديگر پژوهشگران مورد توجه قرار گيرد، تا بر اساس آن درجه كاهش اعتماد سياسى در كشورما با استفاده از روشهاى دقيق آمارى اندازه گيرى شود و ضمن آزمون نظريات موجود، راه حلهايى عينى‌تر براى ايجاد و افزايش اعتماد عمومى ارائه شود.