یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٩ - تربیت کودک

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٢، ص: ٩٩

اما تلقین. تلقین از مرحله عمل و رفتار تجاوز میکند و به مرحله روح و احساس و اندیشه مربوط است. تلقین پذیری و القاپذیری روح انسان فوق العاده عجیب و در عین حال خطرناک است [١] در مسأله تقلید میگویند جلو تقلید کودک را به عنوان عملی شیطنت آمیز نباید گرفت، بلکه باید مراقبت کرد که همواره در برابر کودک و روحیه طوطی صفت او کارهایی انجام داد که شایسته است کودک تقلید کند و عادت نماید و مهارت پیدا کند. مبارزه با اعمال مقلدانه کودک به عنوان اینکه اینها شیطنت است، کار خطرناکی است.

جمله نهج البلاغه:

و انما قلب الحدث کالارض الخالیة ما القی فیها من شی ء قبلته، فبادرتک بالادب قبل ان یقسو قلبک و یشتغل لبک.

در کتاب دنیای کودک، صفحه ٦٩، درباره تلقین ترس یا شجاعت میگوید:

«فرض کنیم مادری دست فرزند سه ساله خود را گرفته و از کوچهای میگذرد. ناگهان سگی به طرف او پارس میکند.

کودک، بهت زده میایستد و نگاه خود را به طرف مادر میدوزد تا ببیند چه واکنشی مادر در برابر عوعو سگ از خود نشان میدهد. حال اگر مادر ترسو باشد و رنگ ببازد و لرزه بر اندامش افتد و آنگاه درصدد فرار برآید، عیناً نظیر همین حالت در کودک هم ظاهر میشود. ولی اگر مادر با خونسردی برسر جا بایستد و با بیاعتنایی به جانب سگ نگاه کند، کودکش نیز در شرایط عادی سرجای خود میایستد و ابداً دستپاچه و مضطرب نمیشود ...