یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٩ - تربیت و شکفتگی روح، ماهیت تربیت
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٢، ص: ٨٩
روبرو میشوند غنچههایی هستند که از اول پرپر میشوند، بلکه همیشه به حال غنچه بودن میمانند، بلکه آثار سوء روحی و پس رانیها و عقدهها در روح آنها پیدا میشود [١] و بعدها به صورت جانی و شقی در میآیند.
رجوع شود به ورقه «نرمی در معاشرت و تربیت» و به ورقههای «معاشرت».
تربیت و شکفتگی روح، ماهیت تربیت
روح از نظر اینکه از نوع حیات است و جسمانی التعلق و ممکن الحرکة و التکامل است، خاصیت گل و گیاه را دارد که باید رشد کند و شکفته شود و بار بدهد. باید دید آن عواملی که سبب شکفتگی گلها و شکوفهها میشود چیست [٢]، و این شکفتگی چیست؟ رجوع شود به کتب گیاه شناسی. عیناً همین حالت برای روحیه هست. فصل جوانی واقعاً باید فصل شکفتگی روحیهها و استعدادها باشد.
دوره دبستان، دبیرستان و دانشگاه:
دوران مدرسه و دبستان و دبیرستان و دانشگاه واقعاً دوره شکفتگی است.
دوره جوانی و طلبگی:
طلاب علوم دینیه نیز حس میکنند که دوران تحصیلشان دوره شکفتگی و باز شدن و ظهور استعداد آنها بوده، دوره خرمی و نشاط بوده است. بهترین و شیرین ترین و روحانی ترین یادگارها را از آن دوره دارند.
بیماریهای روحهای نشکفته:
بسیار جای تأسف است که طفلی دوره شکفتگی نبیند، دوره دبستان و دبیرستان و دانشگاه یا چیزی شبیه اینها که موجب شکفتگی روحیهاش بشود نبیند، به همین دلیل افسرده و گرفته میشود. و به حکم اینکه روح انسان از آن جهت
[١] مخصوصاً زیان ترسانیدن طفل که خودش فلسفه تهدید را نمیداند، مثل بچهای که روی دامن کسی ادرار میکند و کتک میخورد و خیال میکند که اصلًا نباید ادرار کند.[٢] ر. ک: ورقه «تربیت و فطرت»