یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤١٣ - جهان و انسان از دیده علی علیه السلام

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٢، ص: ٤١٣

و مساوات و رفاه اجتماعی و غیره.

اصول عقاید قدیمی مبانی ایدئولوژی به شمار میروند نه خود ایدئولوژی. آنچه خود ایدئولوژی را تشکیل میدهد این است که یک نفر مسلمان از آن جهت که مسلمان است ایمان دارد و آرزو دارد که بر جامعه عدالت حکومت کند، مردم خداپرست و حقیقت پرست باشند، از ظلم اثری نباشد.

درواقع معنی ایدئولوژی اسلامی این است که اسلام چه ایدههایی به پیروانش داده و عرضه داشته است که سایر افکار و معتقدات پیروانش باید براساس آن ایدهها باشد.

ایدههای اسلامی:

الف. تزکیه نفس، صفای روح ب. عدالت اجتماعی ج. معرفة اللَّه و تقرب به حق د. خیر و سعادت و عمران و رفاه عمومی بحث ما در این است که بعضی خیال میکنند ایده و هدفی که اسلام به بشر میدهد این است که دنیا را ویران بگذارند، در راه علم و تمدن گام برندارند. دیشب گفتیم که اولین سخن ما این است که اسلام در مورد زندگی چنین ایدهای به مردم نمیدهد. برعکس، ایده یک نفر مسلمان این است که دنیا و زندگی معمور و آباد و متکامل باشد.

چیزی که هست اسلام فراهم بودن وسایل مادی را به تنهایی برای رفاه و عمران واقعی کافی نمیداند.

این فکر که ایده اسلام این است که زندگی نامعمور باشد صدمه و ضربه زیادی به اسلام زده است. فکری خطرناکتر از این وجود ندارد.