یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٩٤ - نسل جوان یا نسل جدید

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٢، ص: ٢٩٤

حلقومشان خارج شود، حال مفهوم و مضمون آن چه باشد برای آنها فرق نداشت. برخی از شورشیان حرفی برای گفتن و شعاری برای نوشتن نداشتند ولی عطش گفتن و نوشتن آنها را آزار میداد. بالأخره باید چیزی گفت، چیزی نوشت ولو آنکه آدم با خط درشت روی دیوار دانشکده هنرهای زیبا بنویسد:

«دیگر دودوتا چهار تا نمیشود ...» آن هم مظهر عصیان و انقلاب نسل جوان.»

خود سرمقاله اطلاعات مینویسد:

«این فریاد به گوش اروپای بعد از جنگ تازگی ندارد. این همان فریاد عصیانگرانهای است که زمانی در زیرزمینهای محله «سن ژرمن» پاریس از حلقوم اگزیستانسیالیسته، گاهی در خیابانهای پایین لندن از دهان بیت نیکها، بعدها در اروپای غربی از بلوز نوارها و بالأخره همین اواخر از هیپیها و دهها دسته و فرقه مشابه شنیده شده است. این فریاد سنت شکنانه را مکرر در تابلوهای نقاشی و قطعات شعر و موسیقی مدرن دیده و شنیدهایم. تازگی حوادث پاریس فقط از این جهت بود که فریاد عصیان و شورش و سنت شکنی در یک قالب سیاسی و در فضایی وسیع منعکس میشد و سخت روی زندگی مردم اثر گذاشت ...»

نسل جوان یا نسل جدید

١. یک حالت عصیان در نسل جوان هست در مقابل حالت تسلیم نسل قدیم و کهنه، و اینکه این عصیان تا چه اندازه بجاست.

پیغمبران از حالت عصیان مردم استفاده میکردند و این عصیان را در نسل جوان به وجود میآوردند. فما امن لموسی الّا ذریة من قومه.