پيشكار مخصوص خليفه) همراه عدّه اى از زنان مراقب حال او باشند تا صدق و كذب گزارش معلوم گردد.[١] مدّت دو سال آن كنيز تحت نظر بود، ولى سرانجام اثرى از حمل ظاهر نشد و كذب گزارش روشن گشت![٢]

در اين هنگام معتمد براى آن كه وانمود كند كه از امام عسكرى(عليه السلام) فرزندى باقى نمانده و شيعيان از وجود امام بعدى نوميد گردند، دستور داد ميراث آن حضرت ميان مادر و برادرش جعفر تقسيم شود[٣]، ولى شيعيان همچنان عقيده داشتند كه از امام فرزندى باقى مانده است كه امامت را به عهده دارد[٤]، زيرا تعدادى از آنان فرزند خردسال امام را قبلاً ديده بودند (چنان كه نمونه آن را قبلاً گفتيم).

در هر حال فشار و اختناق و انواع محدوديت ها در مورد خاندان امام براى يافتن امام دوازدهم همچنان ادامه داشت تا آن كه قيام «يعقوب بن ليث صفارى» در «خراسان»، و مرگ ناگهانى «عبيدالله بن يحيى بن خاقان» و آشوب و فتنه «صاحب الزنج» در «بصره» پيش آمد و دربار عباسى تمام نيروى خود را براى مقابله با اين حركت ها بسيج كرد و ديگر مجال تعرّض و سخت گيرى در مورد خاندان امام باقى نماند![٥].[٦]

[١] كلينى، اصول كافى، ج١، ص٥٠٥; مجلسى، بحار الأنوار، ج٥٠، ص ٣٢٩.
[٢]همان.
[٣] همان.
[٤] على بن عيسى اربلى، كشف الغمة، ج٣، ص١٩٩; فتّال نيشابورى، روضة الواعظين، ص ٢٧٦.
[٥] مجلسى، بحار الأنوار، ج٥٠ ص٣٣١; محمد بن جرير بن رستم طبرى، دلائل الإمامة، ص ٢٢٤; صدوق، كمال الدين، ص ٤٧٥.
[٦] در تنظيم و نگارش اين بخش از كتاب، علاوه بر مآخذى كه در پاورقى ها آمده، از منابع ياد شده در زير استفاده شده است كه لازم مى دانم در اين جا از نويسندگان آن ها سپاسگزارى كنم: پيشواى يازدهم حضرت امام حسن عسكرى (نشريه مؤسسه در راه حق). دورنمايى از زندگانى پيشوايان اسلام تأليف استاد آيت الله جعفر سبحانى; خاندان وحى، تأليف حجة الإسلام والمسلمين سيد على اكبر قرشى.