سيره پيشوايان - پيشوايى، مهدى - الصفحة ٢٦٢
نقاط تاريك و روشن كارنامه وليد بن عبدالملكپس از مرگ عبدالملك، پسر وى «وليد» به خلافت رسيد. برخى از مورخان از وليد تمجيد نموده او را بر پدرش عبدالملك و جدش «مروان» و بسيارى ديگر از خلفاى بنى اميه ترجيح داده اند، زيرا غير از «عمر بن عبدالعزيز» هيچ يك از خلفاى اموى در دوران زمام دارى خود، به اندازه او كارهاى عامّ المنفعة و امور خيريه انجام نداده است. وليد در دوران زمام دارى خود در تأسيس و توسعه و تعمير مساجد و اماكن مقدس كوشش مى كرد و اسـتانداران و فـرمـانداران خـود ر ا بـه ايـن كارها تشويـق مى نمود.
مورخان مى گويند:
وليد مسجد جامع «دمشق» را بنا كرد و مسجد پيامبر و مسجدالأقصى را توسعه داد. به دستور او در هر شهرى كه محلى براى اقامه نماز وجود نداشت، مسجد ساخته شد. وى هم چنين براى دفاع از مرزهاى كشور اسلامى پايگاه ها و دژهاى گوناگون ايجاد نمود، راه هاى ارتباطى متعدد احداث كرد، در نقاط مختلف كشور، چاه هاى آب حفر نمود، مدارس و بيمارستان هايى تأسيس كرد، صدقات و اعانه هاى پراكنده را لغو نموده، مقررى ثابتى از بيت المال براى بيماران زمين گير و معلولين و نيازمندان معين كرد.
او آسايشگاه هايى براى نگه دارى نابينايان و افراد از پا افتاده و جذاميان احداث كرد و پزشكان و پرستارانى براى مراقبت از آن ها معين نمود و دستور داد به غذا و استراحت آن ها رسيدگى نمايند. نيز دارالأيتام هايى جهت نگه دارى و تربيت و تعليم كودكان بى سرپرست و يتيم به وجود آورد. غالب اوقات شخصاً از شهر و بازار ديدن مى كرد و افزايش يا كاهش نرخ ها را كنترل مى نمود.[١]
[١] سيد اميرعلى، مختصر تاريخ العـرب، ترجمـه عفيـف البعلبكى، ص١٢٣ و ر.ك : ابن واضح، تاريخ يعقوبى، ج٣، ص٣٦; ابن طقطقى، همـان كتـاب، ص١٢٧; ابـن اثيـر، الكامل فى التاريخ، ج٥، ص ٩ و ١٠; سيوطى، همان كتاب، ص٢٢٣ و ٢٢٤.