«...خدا يا اين مقام (خلافت و رهبرى امت اسلامى كه اقامه نماز در روز عيد قربان و روز جمعه و ايراد خطبه از شئون آن است) مخصوص جانشينان و برگزيدگان تو، و اين پايگاه ها، از آنِ اُمَناىِ تو است كه آنان را در رتبه والايى قرار داده اى، ولى ستمگران (همچون خلفاى ستمگر اموى) آن را به زور، غصب و تصاحب كرده اند... تا آن جا كه برگزيدگان و خلفاى تو مغلوب و مقهور گشته اند، در حالى كه مى بينند احكام تو تغيير يافته، كتاب تو از صحنه عمل دور افتاده، فرائض و واجبات تو دستخوش تحريف گشته، و سنت (راه و رسم) پيامبرت متروك گشته است.

خدايا دشمنان بندگان برگزيده ات از اولين و آخرين و هم چنين اتباع و پيروانشان و همه كسانى را كه به كارهاى آنان راضى هستند، لعنت كن و از رحمت خود دور ساز...»

در اين دعا امام با صراحت از مسئله امامت و رهبرى امت، كه اختصاص به خاندان پيامبر دارد، و غصب شدن آن توسط ستمگران ياد مى كند و بدين ترتيب مشروعيت حكومت بنى اميه را نفى مى كند.

٣. امام در دعاى عرفه چنين مى گويد:

…

«پروردگارا! درود فرست به پاك ترين افراد خاندان پيامبر كه آنان را براى رهبرى امت و اجراى اوامر خود برگزيده اى، و آنان را خزانه داران علمت، نگهبانان دينت، جانشينان خود در زمين، و حجت هاى خويش بر بندگانت قرار داده اى و به خواست خود، آنان را از هرگونه پليدى يكباره پاك كرده اى و آنان را وسيله ارتباط با خود و راه بهشت خويش