سيره پيشوايان - پيشوايى، مهدى - الصفحة ٤٢٦

ابوالعباس زد و فرمود: اين، و برادران و فرزندانش به حكومت خواهند رسيد، نه شما، آن گاه دست بر شانه عبدالله زد و فرمود: به خدا سوگند، حكومت نه به تو خواهد رسيد و نه به دو پسرت، بلكه به دست اين ها خواهد افتاد، و هر دو پسرت كشته خواهند شد.[١]

در همان زمان، يعنى پيش از شكست انقلاب محمد، پيش گويى امام صادق(عليه السلام)در محيط مدينه شهرت يافته بود، به طورى كه گاهى افرادى در اين زمينه به آن حضرت مراجعه نموده، نظر امام را در اين مورد پرسش مى كردند. از آن جمله «ام الحسن»، دختر خواهر حضرت در مورد آينده قيام محمد از حضرت پرسيد: شما چنين پيش گويى اى كرده ايد؟، امام فرمود: محمد در كنار بيت (٢) رومى» كشته خواهد شد و برادر تنى او (ابراهيم) نيز در حالى در عراق كشته خواهد شد كه پاهاى اسب او در ميان آب خواهد بود.[٢]

البته گرچه پيشواى ششم به عللى كه گفته شد، انقلاب محمد را مورد پشتيبانى قرار نداد، اما در عين حال در برابر آن نيز اقداماتى به عمل نياورد و بلكه بنا به نقل ابوالفرج اصفهانى دو فرزند خود موسى و عبدالله را جهت يارى او فرستاد (٤) و اين دو در كنار محمد بودند[٣] و نيز امام پس از شكست محمد، حسين بن زيد (شهيد) را كه از ياران و همرزمان محمد بود، تحت حمايت و پناهندگى خود قرار داد.[٤] پيدا است كه اين دو اقدام، موجب خشم منصور گرديد.

اما بايد توجه داشت كه هرگز عدم پشتيبانى امام از محمد به اين معنى نبود كه با حكومت عباسى موافقت داشت، بلكه اين حكومت از نظر امام صادق(عليه السلام)نيز پايگاه اسلامى نداشت و بارها ابوجعفر منصور، آن پيشواى بزرگ را مورد آزار و اذيت قرار داد و به پايتخت احضار كرد و در صدد قتل آن حضرت برآمد،