(على بن ابى طالب) از ماست، جعفر طيـّار از ماست، شيرخـدا و شير رسـول او (حمزه سيدالشهدا) از ماست، دو سبط اين امت حسن و حسين از ماست. زهراى بتول (يا: مهدى) از ماست .[١]

مردم! هركس مرا شناخت كه شناخت، و هركس نشناخت خود را بدو معرفى مى كنم: من پسر مكه و منايم، من پسر زمزم و صفايم، منم فرزند آن بزرگوارى كه «حجرالأسود» را با گوشه و اطراف عبا برداشت[٢]، منم فرزند بهترين كسى كه احرام بست و طواف و سعى به جـا آورد، منـم فرزند بهترين انسان ها، منم فرزند كسى كـه (در شب معراج) از مسجدالحرام به مسجدالأقصى برده شد، منم پسر كسى كـه (در سير آسمانى) به سدرة المنتهى رسيد، منم پسر كسى كه در سير ملكوتى آن قدر به حق نزديك شد كه رخت به مقام «قاب قوسين او ادنى» كشيد (بين او و حق دو كمان يا كمتر فاصله بود)، منم فرزند كسى كه با فرشتگان آسمان نماز گزارد، منم فرزند كسى كه خداوند بزرگ به او وحى كرد، منم فرزند محمد مصطفى، منم فرزند على مرتضى، منم فرزند كسى كه آن قدر با مشركان جنگيد تا زبان به «لا اله الا الله» گشودند، منم فرزند كسى كه در ركاب پيامبر خدا با دو شمشير و دو نيزه جهاد كرد[٣]، دو بار هجرت كرد[٤]، دو بار

[١] برخى از مورخان كه خطبه حضرت سجاد را با عبارت «فُضِّلْنا بسبع» نقل كرده اند، فضيلت هفتم را ذكر نكرده اند، و برخى، فضيلت هفتم را به صورت «منا البتول» و بعضى ديگر «منا المهدى» نقل كرده اند.
[٢] اشاره است به داستان نصب حجر الأسود توسط پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) در سن ٣٥ سالگى آن حضرت و رفع اختلاف مردم مكه با اين تدبير.
[٣] گويا اشاره است به شكسته شدن شمشير على(عليه السلام) در جريان جنگ «احـد» كه از طرف خداوند عالم، شمشير ذوالفقار به او داده شد. شايد هم اشاره به موردى بوده كه حضرت با دو دست شمشير مى زده است، به قرينه دو نيزه.
[٤] درباره دوبار هجرت كردن على(عليه السلام) چند احتمال وجود دارد كه ذيلاً به آن ها اشاره مى شود:
الف . هجرت از مكه به مدينه در صدر اسلام و سپس هجرت از آن جا به يمن در اواخر عمر پيامبر براى ارشاد و هدايت مردم آن سامان.
ب . هجرت از مكه به مدينه و سپس از آن جا به كوفه (پس از رحلت پيامبر و در دوران خلافت خود على (عليه السلام)).
ج . هجرت از مكه به شعب ابى طالب (كه مدت سه سال طول كشيد) و سپس هجرت از مكه به مدينه (حسنى، على اكبر، امام چهارم پاسدار انقلاب خونين كربلا، ص٦٦).