ماده پنجم: معاويه تعهد مى كند كه تمام مردم، اعم از سكنه شام و عراق و حجاز، از هر نژادى كه باشند، از تعقيب و آزار وى در امان باشند و از گذشته آن ها صرف نظر كند و احدى از آن ها را به سبب فعاليت هاى گذشته شان برضد حكومت معاويه تحت تعقيب قرار ندهد و مخصوصاً اهل عراق را به خاطر كينه هاى گذشته آزار نكند.

علاوه بر اين، معاويـه تمـام يـاران على(عليه السلام) را، در هـر كجا كه هستند، امان مى دهد كه هيچ يك از آن ها را نيازارد و جان و مال و ناموس شيعيان و پيروان على در امان باشند، و به هيچوجه تحت تعقيب قرار نگيرند، و كوچك ترين ناراحتى براى آن ها ايجاد نشود، حق هركسى به خودش برسد، و اموالى كه از بيت المال در دست شيعيان على(عليه السلام)است از آن ها پس گرفته نشود. همچنين نبايد هيچ گونه خطرى از ناحيـه معاويه متوجه حسـن بـن على(عليه السلام) و برادرش حسين بن على(عليه السلام)و هيچ كدام از افراد خاندان پيامبر(صلى الله عليه وآله) بشود و نبايد در هيچ نقطه اى موجبات خوف و ترس آن ها را فراهم سازد.

در پايان پيمان، معاويه اكيداً تعهد كرد تمام مواد آن را محترم شمرده دقيقاً به مورد اجرا بگذارد. او خدا را بر اين مسئله گواه گرفت، و تمام بزرگان و رجال شام نيز گواهى دادند.[١]

بديـن ترتيب پيشگويـى پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله)، در هنگامى كه حسـن بن على(عليه السلام)

[١] مشروح پيمان صلح را در كتاب «صلح الحسن» تأليف شيخ راضى آل ياسين، ص ٢٥٩ـ٢٦١ مطالعه فرماييد.