نيز ارثيه او را بين كسانى تقسيم كردند كه وارث آن حضرت نبودند]جعفر كذاب و مادر حضرت عسكرى(عليه السلام) [و اين موضوع با صبر و سكوت امام رو به رو گرديد و اينك كسى جرأت ندارد با خانواده او ارتباط برقرار كند يا چيزى از آن ها بپرسد و اگر اسم امام فاش شود، مورد تعقيب قرار مى گيرد. زينهار! زينهار! خدا را در نظر بگيريد و از اين بحث ها خوددارى كنيد.[١]

در زمان نيابت ابوالقاسم حسين بن روح، از ابوسهل نوبختى كه از بزرگان شيعيان بود، سؤال كردند كه چگونه تو، به اين سِمَت انتخاب نشدى و حسين بن روح انتخاب شد؟ وى پاسخ داد:

آنان كه او را به اين مقام برگزيده اند، خود داناترند. كار من، برخورد و مناظره با مخالفان ودشمنان است. اگر من همانند حسين بن روح مكان امام را مى دانستم، شايد اگر در فشار قرار مى گرفتم، محل او را نشان مى دادم، ولى اگر امام زير عباى ابوالقاسم پنهان شود، چنان چه او را قطعه قطعه هم كنند، هرگز لباس خود را كنار نمى زند![٢]

ب . سازماندهى وكلا

چنان كه گفتيم، نمايندگان و وكلاى محلى امام در عصر غيبت ـ با اختيارات گوناگون و حوزه هاى فعاليت متفاوتى كه داشتند ـ ، در مناطق تمركز شيعيان مستقر بودند و هرچند در زمان پيشواى دهم و يازدهم اين دسته از وكلا معمولاً توسط وكيل اوّل با امام تماس مى گرفتند، امّا در هر حال امكان ارتباط مستقيم با خود امام نيز براى آنان وجود داشت، ولى در عصر غيبت صغرى امكان ارتباط مستقيم به صورت معمول قطع گرديد و وكلاى فرعى و منطقه اى امام در بلاد مختلف ـ كه اسامى گروهى از آنان قبلاً گذشت ـ[٣] ناگزير منحصراً زير نظر نايب

[١] همان، ص١٤٦و٢١٩.
[٢] طوسى، الغيبة، ص٢٤٠; مجلسى، بحار الأنوار، ج٥١، ص٣٥٩.
[٣] مرحوم طبرسى، فهرست جالبى از اين دسته وكلا، با ذكر محل مأموريتشان، ذكر كرده است (إعلام الورى بأعلام الهُدى، ص٤٥٤).