سيره پيشوايان - پيشوايى، مهدى - الصفحة ٦٨٩
عمر آن حضرت شك مى كنند و جز افراد آزموده و مخلص و داراى شناخت عميق، كسى بر ايمان و عقيده به امامت آن حضرت باقى نمى ماند. پيامبر اسلام(صلى الله عليه وآله) ضمن حديث مفصلى مى فرمايد: مهدى از ديده شيعيان و پيروانش غايب مى شود و جز كسانى كه خداوند دل هاى آنان را جهت ايمان، شايسته قرار داده، در اعتقاد به امامت او استوار نمى مانند.[١]
٢. از نظر شخصيت ها و فشارها و پيشامدهاى ناگوار كه در دوران غيبت رخ مى دهد و مردم را دگرگون مى سازد، به طورى كه حفظ ايمان و استقامت در دين، كارى سخت دشوار مى گردد و ايمان مردم در معرض مخاطرات شديد قرار مى گيرد.[٢]
ب . حفظ جان امام
خداوند، بهوسيله غيبت، امام دوازدهم را از قتل حفظ كرده است، زيرا اگر آن حضرت از همان آغاز زندگى در ميان مردم ظاهر مى شد، او را مى كشتند (چنان كه تفصيل آن را نوشتيم). بر اين اساس اگر پيش از موعد مناسب نيز ظاهر شود، باز جان او به خطر مى افتد و به انجام مأموريت الهى و اهداف بلند اصلاحى خود موفق نمى گردد.
«زراره»، يكى از ياران امام صادق(عليه السلام) مى گويد: امام صادق(عليه السلام) فرمود: امام منتظَر، پيش از قيام خويش مدّتى از چشم ها غايب خواهد شد.
عرض كردم: چرا؟
فرمود: بر جان خويش بيمناك خواهد بود.[٣]
[١] صافى، همان كتاب، فصل ١، باب ٨، ص١٠١، ح٤.
[٢] (آيت الله)صافى، لطف الله، نويد امن و امان، ص١٧٧و١٧٨.
[٣] كلينى، همان كتاب، ج١، ص٣٣٧; طوسى، همان كتاب، ص٢٠٢; صدوق، همان كتاب، ص٤٨١; صافى، منتخب الأثر، فصل ٢، باب ٢٨، ص٢٦٩; نعمانى، همان كتاب، ص١٦٦.