چنان كه در صفحات آينده توضيح خواهيم داد، اعتقاد به موضوع مهدويت اختصاص به شيعه ندارد، بلكه بر اساس روايات فراوانى كه از پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله)رسيده، علماى اهل سنت نيز اين موضوع را قبول دارند. منتها آنان نوعاً
تولد حضرت مهدى را انكار مى كنند و مى گويند: شخصيتى كه پيامبر اسلام از قيام او (پس از غيبت) خبر داده، هنوز متولد نشده است و در آينده تولد خواهد يافت![١]

با اين حال تعداد قابل توجهى از مورخان و محدّثان اهل سنت، تولد آن حضرت را در كتب خود ذكر كرده و آن را يك واقعيت دانسته اند. بعضى از پژوهشگران بيش از صد نفر از آنان را معرفى كرده اند.[٢]

ديدار حضرت مهدى(عليه السلام)

چنان كه در سيره امام حسن عسكرى(عليه السلام) به تفصيل نگاشتيم، از آن جا كه حكومت ستمگر عباسى، به منظور دستيابى به فرزند آن حضرت و كشتن او،

[١] ابن أبى الحديد، شرح نهج البلاغه، ج٧، ص٩٤ وج ١٠، ص٩٦.
[٢] فقيه ايمانى، مهدى، مهدى منتظَر در نهج البلاغه، ص٢٣، ٣٩.
تعدادى از اين منابع كه در دسترس نگارنده است و تولد حضرت مهدى به صراحت در آن ها بيان شده، به قرار زير است:
ابن حجر هيتمى، الصواعق المحرقة، ص٢٠٨; شبراوى، الإتحاف بحبّ الأشراف، ص١٧٩; محمد امين بغدادى سويدى، سبائك الذهب فى معرفة قبائل العرب، ص٧٨; مؤمن شبلنجى، نور الأبصار، ص١٤١; ابن أثير، الكامل فى التاريخ، ج٧، ص٢٧٤ (حوادث سال ٢٦٠); حمدالله مستوفى، تاريخ گزيده، ص٢٠٧; ابن طولون، الأئمة الإثنى عشر، ص١١٧; ابن صبّاغ مالكى، الفصول المهمة، (بى تا)، ص٣١٠; شيخ سليمان قندوزى، ينابيع المودّة، ج ٣، ص٣٦.