بعضى از دانشمندان علم رجال، از او به عنوان رابط بين قمى ها و امام و از جمله اصحاب خاص آن حضرت ياد كرده اند،[١] اما دانشمندان ديگر، او را وكيل و نماينده امام دانسته اند.[٢] از روايتى در «بحار الأنوار» استفاده مى شود كه او نماينده امام در موقوفات قم بوده است.[٣]

«محمد بن جرير طبرى» مى نويسد: احمد بن اسحاق قمى اشعرى، استاد شيخ صدوق، نماينده امام ابومحمد عسكرى بود. وقتى كه آن حضرت درگذشت، وكالت حضرت صاحب الزمان را به عهده گرفت. از طرف حضرت نامه هايى خطاب به او صادر مى شد، و او وجوه و حقوق مالى قم و اطراف آن را گردآورى نموده به امام مى رساند.(٤) احمد بن اسحاق صد و شصت كيسه طلا ونقره را كه از شيعيان قم گرفته بود، به امام تسليم كرد[٤] و اين، حجم چشم گير وجوه جمع آورى شده را نشان مى دهد.

«ابراهيم بن مهزيار» اهوازى، يكى ديگر از وكلاى امام بود. اموالى از بيت المال نزد او جمع آورى شده بود و موفق نشده بود به حضرت عسكرى تحويل دهد. پس از شهادت امام، هنگامى كه ابراهيم بيمار شد، به فرزندش محمد وصيت كرد كه آن اموال را به محضر حضرت صاحب الزمان برساند. او نيز اين مأموريت را انجام داد و به جاى پدرش به نمايندگى امام دوازدهم منصوب گرديد.[٥]

در رأس سلسله مراتب وكلاى امام، «محمد بن عثمان عَمْرى» قرار داشت كه

[١] نجاشى، فهرست اسماء مصنفى الشيعة، ص ٦٦; شيخ طوسى، الفهرست، ص٢٣.
[٢] طبسى، حياة الإمام العسكرى، ص ٣٣٣.
[٣] ج ٥٠، ص ٣٢٣. ٤ . دلائل الإمامة، ص ٢٧٢.
[٤] طبرسى، الإحتجاج، ص٢٥٧.
[٥] شيخ مفيد، الإرشاد، ص ٣٥١; طبرسى، إعلام الورى بأعلام الهُدى، ص ٤٤٥; تسترى، شيخ محمد تقى، قاموس الرجال، ج ١، ص ٣١٦; كلينى، اصول كافى، ج ١، ص ٥١٨.