فتاواى مختلف دادند. متوكل ناگزير مسئله را از امام هادى سؤال كرد. امام پاسخ داد بايد هشتاد و سه دينار بپردازى. فقها از اين فتوا تعجب كردند و به متوكل گفتند: از او بپرسيد اين فتوا را براساس چه مدركى داده است؟

متوكل موضوع را با امام مطرح كرد. حضرت فرمود: خداوند در قرآن مى فرمايد: «لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ فِيْ مَواطِنَ كَثِيرَة...» [١]: «خداوند شما (مسلمانان) را در موارد «كثير» يارى كرده است...»، و همه خاندان ما روايت كرده اند كه جنگ ها و سريّه هاى زمان پيامبر اسلام هشتاد و سه جنگ بوده است .[٢]

…

امام هادى و مكتبهاى كلامى

در عصر امام هادى(عليه السلام) مكاتب عقيدتى متعددى همچون «معتزله» و «اشاعره» رواج يافته و آراء و نظريات كلامى فراوانى در جامعه اسلامى پديد آمده بود و بازار مباحثى همچون جبر، تفويض، امكان يا عدم امكان رؤيت خدا، جسميت خدا، وامثال اين ها بسيار داغ بود، از اين رو گاه امام در برابر سؤال هايى قرار مى گرفت كه پيدا بود از اين گونه آراء و نظريات سرچشمه گرفته است. نفوذ آراء و نظريات باطل از اين راه در محافل شيعه، ضرورت هدايت و رهبرى فكرى

[١] سوره توبه: ٢٥.
[٢] سبط ابن جوزى، تذكرة الخواص، ص ٣٦٠; ابوسعد عبدالكريم تميمى سمعانى، الأنساب، ج٤، ص ١٩٦ (ماده عسكرى).
ابن تيميه ـ كه انديشه هاى انحرافى او، بعدها سرچشمه پيدايش فرقه وهابيت شد و عناد خاصى با شيعه و اهل بيت دارد با اعتراف به عظمت علمى امام سجاد، امام باقر و امام صادق(عليهم السلام)، در موارد متعددى نسبت به عسكريين حق كشى كرده و عظمت علمى آن دو بزرگوار را انكار كرده است. به عنوان نمونه، او مى نويسد: «انّ العسكريين ونحوهما من طبقة امثالهما لم يعلم لهما تبريز فى علم أو دين كما عرف لعلى بن الحسين وابى جعفر وجعفر بن محمد (منهاج السنة النبوية، ج٨، ص ١٨٩). ابن تيميه، برترى هاى علمى امام هادى و نيز امام عسكرى را كه نمونه هاى آن در متن ملاحظه مى شود، ناديده گرفته و پرده تعصب مانع درك واقعيت توسط او شده است، يا بدون بررسى كافى، چنين داورى كرده است.