معيشت مى كردند، اما آورنده غذا را نمى شناختند. پس از درگذشت على بن الحسين تازه متوجه شدند شخصى كه شبانه مواد غذايى و خواربار براى آنان مى آورده، على بن الحسين(عليه السلام) بوده است![١]

او شبانـه به صورت ناشناس انبان نان و مواد غذايى را شخصا ًبه دوش مى كشيد و به درِ خانه فُقرا مى برد و مى فرمود: صدقه پنهانى آتش خشم خدا را خاموش مى سازد.[٢] اهـل مدينـه مـى گفتنـد: مـا صدقـه پنهانـى را هنگامى از دست داديم كه على بن الحسين در گذشت.[٣]

حضـرت سجـاد در طـول سـال هـا بـه قـدرى انبـان حـاوى آرد و ديگـر مـواد غـذايى را بـه دوش كشيـده شخصاً به در خانه فقرا برده بود كه شانه حضرت كوفته شده و پينه بسته بود، بـه طورى كه پس از شهادت آن حضرت، هنگام غسل دادن جنازه اش، اين كوفتگى توجـه حاضران را جلب كرد و وقتى از علت آن پرسيدند، پاسخ شنيدند كه: اين، اثر حمل شبانه كيسه ها و انبان هاى پر از مواد غذايى به درِ خانه فقرا است.[٤]

٧. كانون تربيتى

هنگام ظهور اسلام، بردگى در سراسر جهان آن روز ـ حتى در مهد تمدن آن

[١] على بن عيسى، همان مأخذ، ص٢٨٩; شبلنجى، همان مأخذ، ص١٤٠; ابونعيم اصفهانى، همان مأخذ، ص ١٤٠; مجلسى، همان مأخذ، ص٨٨.
[٢] عـلـى بـن عيسـى، همان مـأخـذ، ص٢٨٩; ابـونعيـم اصفـهانـى، هـمان مـأخــذ، ص ١٣٦; سبط ابن جوزى، همان مأخذ، ص٣٢٧.
[٣] ابونعيم اصفهانى، همان مأخذ، ص ١٣٦; شبلنجى، همان مأخذ، ص ١٤٠; مجلسى، همان مأخذ، ص٨٨; شيخ عبدالله الشبراوى، همان مأخذ، ص ١٣٦; على بن عيسى، همان مأخذ، ص ٣١٣ و ٢٩٠; سبط ابن جوزى، همان مأخذ، ص٣٢٧.
[٤] ابـونعيم اصفهانـى، همـان مـأخـذ، ص ١٣٦; علـى بن عيسى، همـان مـأخـذ، ص ٢٨٩; ابـن شهـرآشـوب، همـان مـأخـذ، ج٤، ص ١٥٤; صـدوق، الخصـال، تصحيح و تعليـق: على اكبـر غفـارى، ص٥١٧ و ٥١٨.