«ما، در كتاب خود به نام «نقض سفيانيه» كه در ردّ كتاب «سفيانيه» استاد خود جاحظ نوشته ايم، سخنان علماى ما (معتزله) را در كتاب هاى كلامى شان، در مورد كفر و الحاد معاويه و نيز اهانت او نسبت به رسول خدا و تظاهرش را به جبرى گرى و عقيده «مرجئه» آورده ايم.[٢]

همچنين مى نويسد:

أحمد بن ابى طاهر در كتاب «اخبار الملوك» نوشته است: روزى معاويه شنيد كه مؤذن مى گويد: «أشهد أن لا إله إلاّ الله»، مؤذن سپس گفت: «أشهد أنّ محمّداً رسول الله». در اين هنگام معاويه گفت: اى پسر عبدالله!، پدرت خوب، همت عالى داشتى، به كمتر از اين راضى نشدى كه نام تو همراه نام پروردگار عالميان باشد.[٣]

اين ها نشان مى دهد كه حزب اموى چگونه در صدد نابودى اسلام بوده و يك حركت ارتجاعى را رهبرى مى كرده است؟

آلودگى هاى يزيد

يزيد كه در دامن چنين خانواده اى پرورش يافته و با فرهنگ چنين حزبى بزرگ شده بود، به آيين اسلام كه مى خواست به نام آن; برمردم حكومت كند،

[١] ابن ابى الحديد، شرح نهج البلاغه، ج٨، ص٢٥٧; سيد عليخان مدنى، الدرجات الرفيعة فى طبقات الشيعة، ص ٢٤٣ به نقل از كتاب سفيانيه جاحظ.
[٢] شرح نهج البلاغه، ج١، ص ٣٤٠.
[٣] همان، ج١٠، ص ١٠١.