در همان ايام، يك سال «مروان بن حكم» كه از طرف معاويه حاكم مدينه بود، به وى نوشت: عمرو بن عثمان گزارش كرده است كه، «گروهى از رجال و شخصيت هاى عراق و حجاز نزد حسين بن على(عليه السلام) رفت و آمد مى كنند» و اظهار كرده است كه، «اطمينان ندارد حسين قيام نكند».

مروان در نامه خود اضافه كرد كه: من در اين باره تحقيق كرده ام، طبق اطلاعات رسيده، او فعلاً قصد قيام و مخالفت ندارد، ولى اطمينان ندارم كه درآينده نيز چنين باشد، اينك نظر خود را در اين باره بنويسيد.

معاويه، پس از دريافت اين گزارش، علاوه بر پاسخ نامه مروان، نامه اى نيز به اين مضمون به حسين بن على(عليه السلام) نوشت:

«گزارش پاره اى از كارهاى تو به من رسيده است كه اگر صحت داشته باشد، من آن ها را شايسته تو نمى دانم. سوگند به خدا هركس پيمان و معاهده اى ببندد، بايد به آن وفادار باشد، و اگر اين گزارش صحت نداشته باشد، تو سزاوارترين شخص براى چنين وضعى هستى. اينك مواظب خود باش و به عهد و پيمان خود وفا كن. اگر با من مخالفت كنى با مخالفت رو به رو مى شوى و اگر بدى كنــى، بـدى مى بينى، از ايجاد اختلاف ميان امت بپرهيز...» [٢]

پاسخ تاريخى امام حسين(عليه السلام) به معاويه

امام حسين(عليه السلام) در پاسخ او چنين نوشت:

[١] ابن قُتيبه دينـورى، الإمامة و السياسة، ج١، ص١٨٤.
[٢] محمد بن حسن طوسى، اختيار معرفة الرجال (معروف به رجال كشّى)، تصحيح و تعليق: حسن المصطفوى، دانشگاه مشهد، ص٤٨.