در اين كتاب هفت مورد شمارش شده است (٢٦) و سه مورد ديگر، يعنى: «معرفة ماتجوز الصلاة فيه من اللباس و مالا تجوز»، « طهارة البدن» ، «طهارة الثياب من النجاسات»، در شمار مقدمات واجب ذكر نشده است ؛ گرچه در ذيل مقدمه دوم ؛ يعنى ستر عورت به آن پرداخته است (٢٧).

تقسيم طهارت به صغرى و كبرى نيز قبل از اين كتاب، در المراسم سلار مطرح شده بود، (٢٨) با اين تفاوت كه در المراسم، مقسم را مطلق طهارت قرار داده، در حالى كه در الاشاره، مقسم را طهارت از حدث قرار داده است.

همچنين برخى تقسيم بندى‌ها از جمله تقسيم شرايط صلاة به شرايط وجوب و شرايط صحت، در آغاز بحث صلاة، و تقسيم طهارت به طهارت از حدث و طهارت از نجس و تقسيم طهارت از حدث، به دو قسم وضو و غسل، در غنية النزوع (٢٩) ابن زهره حلبى نيز مشاهده مى‌شود ؛ با اين تفاوت كه در غنيه، نسبت به وضو تعبير به طهارت اختيارى از حدث اصغر و نسبت به غسل تعبير به طهارت اختيارى از حدث اكبر نيامده است. (٣٠)

طهارت از نجس، بخش دوم بحث طهارت را تشكيل مى‌دهد. مؤلف در تأخير انداختن مباحث طهارت از خبث- كه از آن به طهارت از نجس ياد كرده - از

(٢٦) برخى مقدمات نماز را تا ١٦ مورد نيز ذكر كرده‌اند( ر.ك: الوسيلة إلى نيل الفضيلة، ص٤٦).
(٢٧)اشارة السبق، ص ٨٣- ٨٤.
(٢٨)المراسم العلويه، ص٣١.
(٢٩)غنية النزوع، ص ٣٣- ٣٤.
(٣٠) با توجه به تاريخ وفات ابن زهره (٥٨٥ هـ .ق) و پذيرش برخى كه تاريخ وفات مؤلف اشارة السبق را بعد از ٥٦٦ هـ .ق دانسته‌اند، شايد بتوان گفت غنيه در مواردى از اين كتاب پيروى كرده است. امّااگر قول به معاصر بودن وى با محقق حلى درست باشد، مى‌توان گفت مؤلف اشارة السبق در مواردى از غنيه متأثر بوده است. (ر.ك: پاورقى شماره ١و٢و٣و ٤ از ص ٢ اين مقاله).