از ابن عمر شنيدم كه مى‌گفت: همسرم را در حال حيض طلاق دادم، عمر آن را براى پيامبر(ص) نقل كرد. پيامبر(ص) فرمود: بايد به همسرش رجوع كند و هر گاه پاك شد او را طلاق دهد. انس مى‌گويد به ابن عمر گفتم: آنرا طلاق محسوب مى‌كند؟ ابن عمر گفت: ساكت شو.

٥. انس بن سيرين مثل روايت مذكور را نقل كرده با اين تفاوت كه در اين روايت آمده است:

پيامبر(ص) فرمود: اگر خواست، او را طلاق دهد. عمر عرض كرد: اى رسول خدا(ص) آيا آن را يك طلاق به شمار آورد؟ فرمود: آرى.

٦. انس بن سيرين روايت كرده است:

از ابن عمر درباره همسرش كه او را طلاق داده بود، سؤال كردم. گفت: او را در حالى كه حيض بود طلاق دادم، اين مطلب را به عمر گفت و عمر هم آن را براى پيامبر(ص) نقل كرد. پيامبر(ص) فرمود: به او بگو به همسرش رجوع كند و هر گاه پاك شد او را طلاق دهد. ابن عمر مى‌گويد: به همسرم رجوع كردم و هنگامى كه پاك شد او را طلاق دادم. انس مى‌گويد به ابن عمر گفتم: آيا آن را كه در زمان حيض اتفاق افتاد، يك طلاق حساب كردى؟ او گفت: چرا طلاق به شمار نياورم، آن را از روى ناتوانى و جهل انجام دادم.

٧. عامر مى‌گويد:

ابن عمر همسرش را يك بار در حال حيض طلاق داد، عمر نزد پيامبر(ص) رفت و به او خبر داد. پيامبر(ص) به او دستور داد هر گاه پاك شد به همسرش رجوع كند و آنگاه او را در عده طلاق دهد و طلاق اول او را يك طلاق به شمار آورد.

٨. نافع از ابن عمر نقل كرده كه همسرش را در حال حيض طلاق داده است، عمر نزد پيامبر(ص) آمد و آن را براى او نقل كرد، پيامبر(ص) آن را يك طلاق حساب كرد.