فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣١ - طلاق در ايام حيض و نفاس آيت الله جعفر سبحانى
١. از يونس بن جبير نقل شده است:
از ابن عمر سؤال كردم مردى همسرش را در حال حيض طلاق داده است آيا اين كار صحيح است؟ عبداللّه بن عمر گفت: آيا عبداللّه بن عمر را مىشناسى؟ گفتم: آرى. گفت: عبداللّه بن عمر زنش را در حال حيض طلاق داد، عمر نزد پيامبر(ص) آمد و از اين عمل فرزندش سؤال كرد، پيامبر(ص) به او دستور داد تا به همسرش رجوع كند، آنگاه او را قبل از عده طلاق دهد. راوى پرسيد: آيا طلاق محسوب شد؟ ابن عمر گفت: آرى، چه مىگويى اگر از روى ناتوانى و جهل اين كار را كرده باشد؟
٢. يونس بن جبير روايت كرده است:
از ابن عمر سؤال كردم مردى همسرش را در حال حيض طلاق داده است آيا اين كار صحيح است؟ او گفت: آيا ابن عمر را مىشناسى؟ او همسرش را در حال حيض طلاق داده. عمر از پيامبر(ص) در اين زمينه سؤال كرد و پيامبر(ص) دستور داد تا به همسرش رجوع كند. راوى مىگويد: پرسيدم: آيا طلاق محسوب شد؟ ابن عمر گفت: ساكت شود چه مىگويى اگر از روى ناتوانى و جهل اين كار را كرده باشد؟
٣. از يونس بن جبير نقل شده است:
از ابن عمر شنيدم كه گفت: همسرم را در حال حيض طلاق دادم، عمر نزد پيامبر(ص) رفت و آن را به او عرض كرد. پيامبر(ص) فرمود: بايد به همسرش رجوع كند و هر گاه از حيض پاك شد او را طلاق دهد. يونس بن جبير مىگويد به ابن عمر گفتم: آيا آن را يك طلاق حساب كردى؟ گفت: چه اشكالى دارد؟ چه مىگويى اگر اين كار را از روى ناتوانى و جهل انجام داده باشد؟
٤. از انس بن سيرين نقل شده است: