مقامع الفضل - البهباني، الشيخ محمد علي - الصفحة ٥١٤ - جواب
و ختلان، و صغانيان، و ايثنيه- مدينۀ حكماء يونان- و تبّت، و ختّا، و ختن، و بلخ، و جوزجان، و ديلم- معروف به ديلمان- و الموت، و سلطانيه.
اقليم پنجم: دويست شهر مشهور دارد، از آن جمله است: بطليوس، و طليطله، و مرسيه، و طرطوشه، و آقشهر، و قونيه، و ارزنجان، و ملازجرد، و اخلاط، و شيروان، و بردعه، و شمكور، و تفليس، و بيلقان، و باب الابواب- معروف به دربند- و گنجه، و فرات، و كركنج، و كات، و زمخشر، و هزار اسب، و نخشب، و كش، و سمرقند، و موش، و شاش، و خجند، و قاسان، و فرغانه، و قبا، و مقدونيه از قسطنطنيه.
اقليم ششم: نود شهر مشهور دارد، از آن جمله است: قسطنطنيه، و فاراب، و خانبالق، و كاشغر، و بلنجر، و اروس.
اقليم هفتم: بيست و دو شهر مشهور دارد و اهل بعضى از آن شهرها از شدّت سرما شش ماه در حمّامها بسر مىبرند، و از جملۀ شهرهاى آن: كرش، و ازق، و صراى كه پايتخت سلطان تاتار است، و بلاد معروف به بلغار، و قرقر، و شنتاقر، و هرقله است.
و مساحت سطح اقليم اوّل: ششصد و شصت و دو هزار و چهل و چهار فرسخ و نيم فرسخ است، و اقليم دويم: پانصد و هفتاد و دو هزار و شصت و شش فرسخ و ثلث فرسخ است، و اقليم سيّم: چهارصد و شصت هزار و نود و يك فرسخ و دو خمس فرسخ است، و اقليم چهارم: سيصد و هفتاد و هشت هزار و سى و هشت فرسخ و ربع است، و اقليم پنجم: دويست و نود و نه هزار و چهارصد و نود و سه فرسخ و سه عشر فرسخ است، و اقليم ششم: دويست و سى و پنج هزار و سى و چهار فرسخ و دو ثلث فرسخ است، و اقليم هفتم: يكصد و هشتاد و هفت هزار و هفتصد و بيست و يك فرسخ و ثلث فرسخ است، و آنچه مذكور شد موافق تحقيق بعضى از محقّقين فنّ هيئت است [١]، و اللّه يعلم.
[١] در مظانّش نيافتيم.