ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٦٥ - آرى ، چنين بود على بن ابي طالب عليه السلام

مگر شما نديديد وقتى كه آيهء مباهله بر پيامبر اكرم نازل شد ، كلمهء انفسنا را بر من تطبيق كرد و با اين كار وحدت من و خود را در يك ريشه اثبات فرمود .
پيامبر خدا اين جمله را در حق من فرموده است كه : انت اخى فى الدنيا و الآخرة ( تو برادر من هستى در دنيا و آخرت ) .
١١٣ - و أن تكونوا عندى فى الحقّ سواء ، فاذا فعلت ذلك وجبت للَّه عليكم النّعمة و لى عليكم الطَّاعة و أن لا تنكصوا عن دعوة و لا تفرّطوا فى صلاح و أن تخوضوا الغمرات الى الحقّ فإن لم تستقيموا على ذلك لم يكن احد اهون علىّ ممّن اعوجّ منكم ثمّ اعظم له العقوبة و لا يجد عندى فيها رخصة [١] ( و اين كه در نزد من در اجراى حق مساوى باشيد ، اگر چنين كردم ، خداوند نعمتش را براى شما لازم مى دارد و اطاعت من بر شما واجب مى شود و از دعوت من بسوى حق رويگردان مباشيد و در هيچ مصلحتى تفريط مكنيد و براى وصول به حق در سختىها و شدائد غوطه ور شويد . اگر بر اين راه كه نشان دادم استقامت نكنيد ، هيچ شخصى از كسانى از شما كه منحرف شده‌اند ، در نزد من پستتر نخواهد بود . سپس براى آن منحرفين كيفر بزرگ منظور خواهم نمود و هيچ رهائى در نزد من براى خود پيدا نخواهند كرد ) .
اگر به آن چه كه مى گويم گوش فرا بدهيد و عمل نمائيد كه از همه با اهميتتر آنست كه همهء شما در جريان حق در نزد من مساوى باشيد ، خداوند شما را مشمول نعمت و بركت نموده و اطاعت من بر شما لازم خواهد بود . بينديشيد و بكوشيد تا رابطهء مرا با خود بخوبى دريابيد .
رابطهء من با شما از نوع رابطهء قدرتمندان قدرت پرست و از انسان بيخبر با مشتى انسانهاى ناتوان نيست كه در پيش خود « كس » ها هستند ولى در نزد

[١] نامهء ٥٠ به فرماندهان سپاه‌ها ص ٨٩ .