ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤٣ - آن كس از تهديد به جنگ مى هراسد كه از مرگ مى ترسد

واگذار ميكند . از خداوند مقامات عالى شهدا ، و حيات با سعادتمندان و همراهى با پيامبران را مسئلت مى نمائيم تأديب اغنياء اى مردم ، هيچ كسى از ارتباط با دودمان خود و از دفاع آنان با دست و زبانشان بىنياز نيست ، اگر چه مالدار بوده باشد . دودمان آدمى بزرگترين حمايت كنندگان در دنبال او هستندهيچ كسى چون دودمان آدمى پريشانىهاى او را مبدل به آسايش نمى كنددودمان آدمى مهربانترين مردم در هنگام فرود آمدن حوادث سخت و ناگوار استموقعى كه خداوند براى يك انسان زبان راستين در ميان مردم منعكس ميكندبراى او بهتر از مالى است كه ديگران از او ارث خواهند برد ، آگاه باشيد ، هيچ يك از شما نبايد از خويشاوندان خود كه در فقر و پريشانى بسر مى برند ، منصرف شوداز اين كه فقر و پريشانى او را با چيزى مرتفع بسازد كه اگر آنرا نگهدارى كند نخواهد افزود و اگر انفاقش كند ، نخواهد كاست . كسى كه دست كرامت خود را از دودمانش بر مى دارد ، يكدست او از آنان برداشته مى شود و در مقابل دستهاى فراوانى از او برداشته خواهد گشتهر كه خوى نرم دارد از محبت دائمى دودمانش برخوردار خواهد بود .
سيد شريف رضى گفته است : غفيره در اين مورد بمعناى فراوانى و كثرت است .
عرب جمع كثير را جم غفير و جماء غفير مى گويد . در بعضى از نسخه‌ها بجاى غفيره « عفوة من اهل و مال » نقل شده است و عفوه ممتاز هر چيز را مى گويند .
گفته مى شود : « اكلت عفوة الطَّعام » يعنى ممتاز غذا را خوردم .
و چه معناى نيكو و عالى است كه امير المؤمنين ( ع ) از جملهء و من يقبض يده عن عشيرته . . . اراده فرموده استزيرا كسى كه خير و سود خود را از دودمانش دريغ مى دارد ، خير و سود يكدست را از آنان مضايقه ميكند . و هنگامى كه بيارى آنان نيازمند باشد و به كمك دسته جمعى آنان محتاج گردد ، از يارى او عقب مى نشينند . و از شنيدن صدايش سنگينى در گوش احساس ميكنند ، در نتيجه از يارى دسته جمعى دستهاى فراوان ، و پاهاى زياد و فشرده محروم مى گردد .