ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٧٩ - هدف كلى از جهاد و قتال فى سبيل اللَّه

( أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلإِ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى إِذْ قالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ . . . ) [١] ( آيا نمى نگرى بر گروهى چشمگير از بنى اسرائيل پس از موسى ، در آن هنگام كه به پيامبرى گفتند : براى ما فرماندهى نصب كن تا در راه خدا بجنگيم ، آن پيامبر گفت : آيا احتمال نمى دهيد اگر جنگ بر شما نوشته شود ، تن بجنگ ندهيد ، گفتند : چرا در راه خدا نجنگيم در صورتى كه ما از وطنهايمان آواره و از فرزندانمان جدا شده‌ايم . . . ) اين آيه بينوائى ناشى از پيروزى سلطه گران بر وطن و مختل گشتن وضع اجتماعى را بجهت مختل شدن دودمان ، انگيزه اى منطقى براى جهاد معرفى كرده و تلاش و نبرد در بر طرف ساختن آوارگى از وطن و اختلال نظم دودمان را فى سبيل اللَّه معرفى ميكند .
٣ - جهاد فى سبيل اللَّه در طرف مقابل جهاد فى سبيل الطاغوت قرار مى گيرد .
( الَّذِينَ آمَنُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الله وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقاتِلُوا أَوْلِياءَ الشَّيْطانِ . . . ) [٢] ( آنانكه ايمان آورده‌اند ، در راه خدا مى جنگند و آنانكه كفر ورزيده‌اند در راه طاغوت نبرد ميكنند . با ياوران شيطان بجنگيد ) ملاحظه مى شود كه جهاد در راه خدا انگيزه اى جز اللَّه و مشيت او در بارهء بندگانش كه سعادت مادى و معنوى و آزادى است ، ندارد ، زيرا طاغوتهاى تاريخ جز اشباع خودخواهى كه خود را هدف و ديگران را وسيله تلقى ميكنند ، چيزى نمى دانند . نه سعادت ديگران براى آنان مطرح است و نه آزادى . آزادى انسانها

[١] البقرة آيهء ٢٤٦
[٢] النساء آيهء ٧٦ .