ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥٢ - اگر تن به پستىها ندهيد بهر حال برنده خواهيد بود

آن ، با حق خود انسان كه بايستى آن را بدست آورد و نگذارد زير پاى قدرتمندان پايمال گردد ، از يك منبع سر چشمه مى گيرند .
٤ ، ٥ ، ٦ ، ٧ ، ٨ ، ٩ ، ١٠ - فإنّ المرء المسلم ما لم يغش دنائة تظهر فيخشع لها اذا ذكرت و يغرى بها لئام النّاس ، كان كالفالج الياسر الَّذى ينتظر اوّل فوزة من قداحه توجب له المغنم و يرفع بها عنه المغرم ( زيرا انسان مسلمان مادامى كه به پستى آشكار تن در ندهد كه اگر سخن از آن پستى بميان آيد ، ذلت و خوارى احساس نمايد و مردم رذل بوسيلهء آن اغواء و گمراه شوند ، مانند آن قمار باز برنده ايست كه در انتظار اولين برد از ابزار قمار خويش است كه سود براى او مى آورد و ضرر را از او مرتفع مى سازد . ) اگر تن به پستىها ندهيد بهر حال برنده خواهيد بود ملاك پستى در جملات فوق دو موضوع تعيين شده است : موضوع يكم - احساس ذلت و خوارى در موقع تذكر به آن . موضوع دوم - انگيزه بودن براى گمراهى و فريب مردم رذل و اصل نشناس . عامل احساس ذلت و خوارى اعم از آن است كه معرفت خود شخص بوده باشد كه با توجه به فطرت پاك و اصول عالى انسانى كه در درون خود در مى يابد ، آن صفت يا كار را پست مى بيند و يا اصول و قوانين تثبيت شده در اجتماع ، آن صفت يا كار را پست معرفى مى نمايد . و اما انگيزگى براى گمراهى و فريب مردم رذل و اصل نشناس ، بدانجهت است كه آنان با ديدن رذالتها و پستىها در ديگر افراد ، به رفتار و صفات تبهكارانهء خود بيشتر تكيه ميكنند و براى توجيه تباهىهاى خود ، شيوع و رواج رفتار و صفت خود را در ميان مردم ، دليل مى آورند . پستى و رذالت آن نيست كه از همهء امتيازات زندگى محروم بمانى ، اگر اين محروميت معلول كارهاى اختيارى تو نباشد . پستى و رذالت در آن گمنامى نيست كه جامعهء